Kobiety dzielą się na takie, przez które ma się same zmartwienia i na takie, które nas przed tymi zmartwieniami bronią.


kobiety-dzielą-ę-na-takie-przez-które-ę-same-zmartwienia-i-na-takie-które-nas-przed-tymi-zmartwieniami-bronią
stanisława fleszarowa - muskatkobietydzieląsięnatakieprzezktóresamezmartwienianasprzedtymizmartwieniamibroniąkobiety dzielądzielą sięsię nana takieprzez którektóre masię samesame zmartwieniazmartwienia ii nana takiektóre nasnas przedprzed tymitymi zmartwieniamizmartwieniami broniąkobiety dzielą siędzielą się nasię na takieprzez które maktóre ma sięma się samesię same zmartwieniasame zmartwienia izmartwienia i nai na takiektóre nas przednas przed tymiprzed tymi zmartwieniamitymi zmartwieniami broniąkobiety dzielą się nadzielą się na takieprzez które ma sięktóre ma się samema się same zmartwieniasię same zmartwienia isame zmartwienia i nazmartwienia i na takiektóre nas przed tyminas przed tymi zmartwieniamiprzed tymi zmartwieniami broniąkobiety dzielą się na takieprzez które ma się samektóre ma się same zmartwieniama się same zmartwienia isię same zmartwienia i nasame zmartwienia i na takiektóre nas przed tymi zmartwieniaminas przed tymi zmartwieniami bronią

Ko­biety dzielą się na ta­kie, przez które ma się sa­me zmar­twienia, i na ta­kie, króre nas przed ty­mi zmar­twieniami bronią.Często zaprzątają nas w życiu sprawy, które - kiedy przyjrzeć im się bliżej - okazują się wcale nie takie ważne.Mężczyźni mają takie głupie życie, ciągle bronią swej bezcennej nietykalności, śmiesznego terytorium. Najczęściej obawiają się, że ktoś mógłby odkryć pustkę panującą w środku. Żyją jak gdyby w dekoracjach filmowych, które zwiedzać można w studiach filmowych wytwórni Universal, budują piękne fasady, za którymi rozpościera się pustka, istnieje jedynie front dla turystów.Kobiety dzielą się na dwie kategorie. Na roztrzepane, które zawsze gubią rękawiczki i na uważne, które zawsze jedną przynoszą do domu.Począwszy od pewnego wieku żywimy dla ludzi tylko takie uczucia, z którymi nam wygodnie, które nie kosztują nas zbyt wiele.Są takie pytania, które padają nieoczekiwanie i zostają w pamięci bardzo długo, kto wie, może przez całe życie. Są bardzo proste i człowiek dziwi się czasem, że sam ich sobie nie zadał. Bo od takich pytań wszystko powinno się zaczynać.