Kocha się ludzi, tak jak rolnik kocha ziemię: za to, co się w nich włożyło; nie tyle za dobro doznane, ile za dobro, które myśmy im wyświadczyli.


kocha-ę-ludzi-tak-jak-rolnik-kocha-ziemię-za-to-co-ę-w-nich-włożyło-nie-tyle-za-dobro-doznane-ile-za-dobro-które-myśmy-im-wyświadczyli
henryk elzenbergkochasięludzitakjakrolnikkochaziemięzatoconichwłożyłonietyledobrodoznaneiledobroktóremyśmyimwyświadczylikocha sięsię ludzitak jakjak rolnikrolnik kochakocha ziemięco sięw nichnich włożyłonie tyletyle zaza dobrodobro doznaneile zaza dobroktóre myśmymyśmy imim wyświadczylikocha się ludzitak jak rolnikjak rolnik kocharolnik kocha ziemięco się wsię w nichw nich włożyłonie tyle zatyle za dobroza dobro doznaneile za dobroktóre myśmy immyśmy im wyświadczylitak jak rolnik kochajak rolnik kocha ziemięco się w nichsię w nich włożyłonie tyle za dobrotyle za dobro doznanektóre myśmy im wyświadczylitak jak rolnik kocha ziemięco się w nich włożyłonie tyle za dobro doznane

Nie może kochać ludzi, kto kocha pieniądze, rozkosz i władzę. Ten kocha ludzi prawdziwie, kto kocha cnotę. -Epiktet z Hierapolis
nie-może-kochać-ludzi-kto-kocha-pieniądze-rozkosz-i-władzę-ten-kocha-ludzi-prawdziwie-kto-kocha-cnotę
Kocha­nie, chy­ba za­kocha­liśmy się nawza­jem w niedo­powied­nich osobach. -Avantdeces
kocha­nie-chy­ba-za­kocha­liśmy ę-nawza­jem-w niedo­powied­nich-osobach