Kocha się ludzi, tak jak rolnik kocha ziemię: za to, co się w nich włożyło; nie tyle za dobro doznane, ile za dobro, które myśmy im wyświadczyli.


kocha-ę-ludzi-tak-jak-rolnik-kocha-ziemię-za-to-co-ę-w-nich-włożyło-nie-tyle-za-dobro-doznane-ile-za-dobro-które-myśmy-im-wyświadczyli
henryk elzenbergkochasięludzitakjakrolnikkochaziemięzatoconichwłożyłonietyledobrodoznaneiledobroktóremyśmyimwyświadczylikocha sięsię ludzitak jakjak rolnikrolnik kochakocha ziemięco sięw nichnich włożyłonie tyletyle zaza dobrodobro doznaneile zaza dobroktóre myśmymyśmy imim wyświadczylikocha się ludzitak jak rolnikjak rolnik kocharolnik kocha ziemięco się wsię w nichw nich włożyłonie tyle zatyle za dobroza dobro doznaneile za dobroktóre myśmy immyśmy im wyświadczylitak jak rolnik kochajak rolnik kocha ziemięco się w nichsię w nich włożyłonie tyle za dobrotyle za dobro doznanektóre myśmy im wyświadczylitak jak rolnik kocha ziemięco się w nich włożyłonie tyle za dobro doznane

Dobro nowego dobra nie rodzące jest złem najgorszym, głupstwo nie tyle zaszkodzi, nienawiść nie tyle pognębi, ile rozum, gdy się zużyje na bezplenne prace, miłość - gdy się w samolubne uczucie roztrwoni.Dusza smakuje tyle rozkoszy w panowaniu nad innymi duszami] ci nawet, którzy kochają dobro, tak bardzo kochają siebie samych, iż nie ma nikogo, kto by, na swoje nieszczęście, nie musiał się mieć na baczności przed swymi dobrymi intencjami: i w istocie, nasze uczynki zależą od tylu rzeczy, że tysiąc razy łatwiej jest czynić dobro, niż dobrze je czynić.Nie może kochać ludzi, kto kocha pieniądze, rozkosz i władzę. Ten kocha ludzi prawdziwie, kto kocha cnotę.Kocha­nie, chy­ba za­kocha­liśmy się nawza­jem w niedo­powied­nich osobach.Nie wtedy kocha się ludzi, gdy się zamyka oczy na ich prawdę; kocha się ich wtedy, gdy zmierzywszy ich małość i podłość umie się przejść ponad ta nędzą i odkryć ten łut szczerego złota, jaki jest w nich ukryty, zatopiony nieraz w oceanie błota.Są sytuacje, w których zło działa szybko, gwałtownie, z nagłą, miażdżącą siłą. Natomiast dobro z reguły działa wolniej, potrzebuje czasu, aby się objawić i dać świadectwo. Więc dobro często się spóźnia i - przegrywa.