Kochamy wciąż za mało i na próżno.


kochamy-wciąż-za-ło-i-na-próżno
jan twardowskikochamywciążzamałonapróżnokochamy wciążwciąż zaza małomało ii nana próżnokochamy wciąż zawciąż za małoza mało imało i nai na próżnokochamy wciąż za małowciąż za mało iza mało i namało i na próżnokochamy wciąż za mało iwciąż za mało i naza mało i na próżno

Kochamy wciąż za mało i stale za późno.Za dużo mówimy o zmianie świata, a za mało świat zmieniamy. Za dużo mówimy o miłości, a za mało kochamy.Próżno uciec, próżno się przed miłością schronić, Bo jako lotny nie ma pieszego dogonić?tu jes­tem...gorąca i miękka w tańcu uwodzę twe ciało już tyl­ko pragnienie w to­bie zat­ra­cić się chciało wśród uniesień dźwięków roz­koszy jęk się wymyka bądź wciąż przy mnie póki tan­go...póki muzyka póki żyją gwiazdy póki kos­mos istnieje... póty trwa rozkosz mo­je ciało goreje wciąż mało mam i mało ja wie­czne pragnienie pożądam tych pieszczot i ciebie, mo­je marzenie A mi chwil wol­nych mało wciąż.Nie można kochać za bardzo, zawsze kochamy za mało; bo to, co wydaje nam się nadmiarem - to może miłość siebie lub miłość miłości?