Krzycząc, tra­cimy głos Płacząc, tra­cimy wodę, która nas wypełnia Kochając, tra­cimy siebie na rzecz dru­giej osoby Chwi­le bez­powrot­nie znikają Zos­tając je­dynie w sercu Które choć umysł przyćmi Na zaw­sze będą wy­ryte w sercu 


krzycząc-tra­cimy-głos-płacząc-tra­cimy-wodę-która-nas-wypełnia-kochając-tra­cimy-siebie-na rzecz-dru­giej-osoby-chwi­-bez­powrot­nie
mitriakrzycząctra­cimygłospłaczącwodęktóranaswypełniakochającsiebiena rzeczdru­giejosobychwi­lebez­powrot­nieznikajązos­tającje­dyniew sercuktórechoćumysłprzyćminazaw­szebędąwy­rytew sercu tra­cimy głosgłos płacząctra­cimy wodęktóra nasnas wypełniawypełnia kochająctra­cimy siebiesiebie na rzeczna rzecz dru­giejdru­giej osobyosoby chwi­lechwi­le bez­powrot­niebez­powrot­nie znikająznikają zos­tajączos­tając je­dynieje­dynie w sercuw sercu którektóre choćchoć umysłumysł przyćmiprzyćmi nana zaw­szezaw­sze będąbędą wy­rytewy­ryte w sercu tra­cimy głos płaczącktóra nas wypełnianas wypełnia kochająctra­cimy siebie na rzeczsiebie na rzecz dru­giejna rzecz dru­giej osobydru­giej osoby chwi­leosoby chwi­le bez­powrot­niechwi­le bez­powrot­nie znikająbez­powrot­nie znikają zos­tającznikają zos­tając je­dyniezos­tając je­dynie w sercuje­dynie w sercu którew sercu które choćktóre choć umysłchoć umysł przyćmiumysł przyćmi naprzyćmi na zaw­szena zaw­sze będązaw­sze będą wy­rytebędą wy­ryte w sercu 

Bo choć za­pom­niał o nas świat, mok­rzy od stóp do głów nie tra­cimy nadziei.Tra­cimy przy­jaciół, gdy od­kry­wają oni w nas ta­len­ty, które dotąd przy­pisy­wali tyl­ko sobie.Tra­cimy to, cze­go nie pot­ra­filiśmy mieć.Wiele tra­cimy wsku­tek te­go, że przed­wcześnie uz­na­jemy coś za stracone.Chcąc pochwa­lić się czymś zaw­cza­su, tra­cimy możli­wość pochwa­lenia się tym na koniec.Nie słuchając czyiś słów często tra­cimy zaufa­nie .