księżyce ich źrenic na­pot­kały się pełnia ser­ca ich zalała bez­powrot­nie utoneli 


księżyce-ich-źrenic-na­pot­kały-ę-pełnia-ser­ca-ich-zalała-bez­powrot­nie-utoneli 
angel des penseursksiężyceichźrenicna­pot­kałysiępełniaser­cazalałabez­powrot­nieutoneli księżyce ichich źrenicźrenic na­pot­kałyna­pot­kały sięsię pełniapełnia ser­caser­ca ichich zalałazalała bez­powrot­niebez­powrot­nie utoneli księżyce ich źrenicich źrenic na­pot­kałyźrenic na­pot­kały sięna­pot­kały się pełniasię pełnia ser­capełnia ser­ca ichser­ca ich zalałaich zalała bez­powrot­niezalała bez­powrot­nie utoneli księżyce ich źrenic na­pot­kałyich źrenic na­pot­kały sięźrenic na­pot­kały się pełniana­pot­kały się pełnia ser­casię pełnia ser­ca ichpełnia ser­ca ich zalałaser­ca ich zalała bez­powrot­nieich zalała bez­powrot­nie utoneli księżyce ich źrenic na­pot­kały sięich źrenic na­pot­kały się pełniaźrenic na­pot­kały się pełnia ser­cana­pot­kały się pełnia ser­ca ichsię pełnia ser­ca ich zalałapełnia ser­ca ich zalała bez­powrot­nieser­ca ich zalała bez­powrot­nie utoneli 

Słabość ludzi wydaje nam ich dusze, czyni ich potrzebującymi. Bez przywar byliby zamknięci w sobie i nie potrzebujący niczego. Dopiero ich wady nadają im smak i czynią pociągającymi.Bez­powrot­nie stra­cona jest każda chwi­la, której nie wy­pełnia miłość.Mężczyzn trze­ba słuchać, do­paso­wywać się do ich pla­nu dnia, py­tać, cze­go pot­rze­bują, kto ich nie docenił.Jeżeli wiara rodzi się z ludzkich pot­rzeb, to niewiara po­jawia się nie z ich bra­ku, lecz z niemożności ich zas­po­koje­nia przez wiarę.W no­cy gdy sie­dzisz w rze­komo pus­tym mieszkaniu, Stąpają dusze, po Two­jej podłodze, chodzące w wyb­lakłym ubraniu. Zat­rzy­mują się nieświado­me, że już nie żyją i pat­rzą na Ciebie, Z nadzieją, że usłyszysz ich niemy krzyk, Z nadzieją, że poczu­jesz ich lo­dowa­ty dotyk, Że na­pot­kasz ich wzrok błagający o światłość, Do której nie mogą dotrzeć.Męki miłosne są jak fałszywe banknoty: jeśli ich nie można zastąpić innymi, puszcza się je na powrót w kurs.