Któż by kiedykolwiek w tym życiu mógł żyć, mieć nadzieję - i dążności, gdyby przestrzeń nie była napełniona miłością.


któż-by-kiedykolwiek-w-tym-życiu-mógł-żyć-mieć-nadzieję-i-dążnoś-gdyby-przestrzeń-nie-była-napełniona-miłośą
rabindranath tagorektóżbykiedykolwiektymżyciumógłżyćmiećnadziejędążnościgdybyprzestrzeńniebyłanapełnionamiłościąktóż byby kiedykolwiekkiedykolwiek ww tymtym życiużyciu mógłmógł żyćmieć nadziejęnadziejęi dążnościgdyby przestrzeńprzestrzeń nienie byłabyła napełnionanapełniona miłościąktóż by kiedykolwiekby kiedykolwiek wkiedykolwiek w tymw tym życiutym życiu mógłżyciu mógł żyćmieć nadziejęi dążnościgdyby przestrzeń nieprzestrzeń nie byłanie była napełnionabyła napełniona miłościąktóż by kiedykolwiek wby kiedykolwiek w tymkiedykolwiek w tym życiuw tym życiu mógłtym życiu mógł żyćgdyby przestrzeń nie byłaprzestrzeń nie była napełnionanie była napełniona miłościąktóż by kiedykolwiek w tymby kiedykolwiek w tym życiukiedykolwiek w tym życiu mógłw tym życiu mógł żyćgdyby przestrzeń nie była napełnionaprzestrzeń nie była napełniona miłością

Któż by kiedykolwiek w tym życiu mógł żyć, mieć nadzieję i dążności, gdyby przestrzeń nie była napełniona miłością.Któż znałby Hektora, gdyby Troja była szczęśliwa?Szczęśliwa była by literatura, gdyby nie była rzeczą modną i gdyby się nią chcieli zajmować tylko ci, dla których jest stworzona.Gdyby człowiek mógł sprzedać się za cenę, jaką sobie wystawia, zrobiłby najlepszy interes w życiu.Gdyby głupota od wewnątrz nie była do złudzenia podobna do talentu, a z zewnątrz nie mogła uchodzić za postęp, genialność, nadzieję i ulepszenie, nikt chyba nie zgodziłby się być głupi i głupota w ogóle by nie istniała.CIER­PIEĆ-TO UMIERAĆ PO­WOLI I W MĘKACH. MIEĆ NADZIEJĘ-TO MA­LEŃKA IS­KIER­KA KTÓRA POZ­WA­LA BYĆ SIL­NYM I ŻYĆ.