Kto się w opiekę poda Panu swemu A całym prawie sercem ufa Jemu, Śmiele rzec może:


kto-ę-w-opiekę-poda-panu-swemu-a-całym-prawie-sercem-ufa-jemu-Śmiele-rzec-może-mam-obrońcę-boga-nie-będzie-u-mnie-straszna-żadna-trwoga
jan kochanowskiktosięopiekępodapanuswemucałymprawiesercemufajemuŚmielerzecmożemamobrońcęboganiebędziemniestrasznażadnatrwogakto sięw opiekęopiekę podapoda panupanu swemucałym prawieprawie sercemsercem ufaufa jemuŚmiele rzecrzec możemam obrońcęobrońcę boganie będziebędzie uu mniemnie strasznastraszna żadnakto się wsię w opiekęw opiekę podaopiekę poda panupoda panu swemuswemu a całyma całym prawiecałym prawie sercemprawie sercem ufasercem ufa jemuŚmiele rzec możemam obrońcę boganie będzie ubędzie u mnieu mnie strasznamnie straszna żadnakto się w opiekęsię w opiekę podaw opiekę poda panuopiekę poda panu swemupanu swemu a całymswemu a całym prawiea całym prawie sercemcałym prawie sercem ufaprawie sercem ufa jemunie będzie u mniebędzie u mnie strasznau mnie straszna żadnakto się w opiekę podasię w opiekę poda panuw opiekę poda panu swemupoda panu swemu a całympanu swemu a całym prawieswemu a całym prawie sercema całym prawie sercem ufacałym prawie sercem ufa jemunie będzie u mnie strasznabędzie u mnie straszna żadna

Doświad­cze­nie do­wiodło, że kto nig­dy nie ufa, będzie oszukany.Kto kochając nie szuka miłości dla własnych celów, kto jest najbardziej sobą wtedy, gdy jest najgłębiej drugim, czyjej duszy nie skaziła żadna sztuczność i wymuszoność, kto jest dość silny i dość pierwotny, aby oddać się całym sobą; kto na drodze swego życia spotkał takiego człowieka - ten żył naprawdę.Ten, kto wie, ufa sa­memu so­bie, zaś ten, kto wie­rzy, ufa innym.Szukałem Boga... i nagle przyszedł nieoczekiwany jak żurawiny po pierwszym mrozie z sercem pomiędzy jedną ręką a drugą i powiedział: dlaczego mnie szukasz, na mnie trzeba czasem poczekać.Wycho­wywa­li mnie tak, jak ja sam te­go chciałem, A może to ja ich wychowywałem? I choćbym dzi­siaj marzył o pow­ro­cie do kąta za karę, To nie mam już ni­kogo, kto chciałby mnie w nim postawić... znajomemu Niech się człowiek ćwiczy w przyzwyczajeniu swego umysłu do Boga, niech to czyni we właściwy sposób i z całym zaangażowaniem, a wówczas w jego wnętrzu będzie nieustannie rosło Boskie.