Ludzki charakter jest Naturą w jej najwyższej formie. Żadnej korzyści nie osiągnie się z naśladowania go lub walki z nim.


ludzki-charakter-jest-naturą-w-jej-najwyższej-formie-Żadnej-korzyś-nie-osiągnie-ę-z-naśladowania-go-lub-walki-z-nim
ralph waldo emersonludzkicharakterjestnaturąjejnajwyższejformieadnejkorzyścinieosiągniesięnaśladowaniagolubwalkinimludzki charaktercharakter jestjest naturąnaturą ww jejjej najwyższejnajwyższej formieŻadnej korzyścikorzyści nienie osiągnieosiągnie sięz naśladowanianaśladowania gogo lublub walkiwalki zz nimludzki charakter jestcharakter jest naturąjest naturą wnaturą w jejw jej najwyższejjej najwyższej formieŻadnej korzyści niekorzyści nie osiągnienie osiągnie sięosiągnie się zsię z naśladowaniaz naśladowania gonaśladowania go lubgo lub walkilub walki zwalki z nimludzki charakter jest naturącharakter jest naturą wjest naturą w jejnaturą w jej najwyższejw jej najwyższej formieŻadnej korzyści nie osiągniekorzyści nie osiągnie sięnie osiągnie się zosiągnie się z naśladowaniasię z naśladowania goz naśladowania go lubnaśladowania go lub walkigo lub walki zlub walki z nimludzki charakter jest naturą wcharakter jest naturą w jejjest naturą w jej najwyższejnaturą w jej najwyższej formieŻadnej korzyści nie osiągnie siękorzyści nie osiągnie się znie osiągnie się z naśladowaniaosiągnie się z naśladowania gosię z naśladowania go lubz naśladowania go lub walkinaśladowania go lub walki zgo lub walki z nim

- Mi­mo iż pies może dorównać 3-lat­ko­wi jest bar­dziej ludzki niż człowiek. -Dlacze­go tak uważasz? - Bo ludzie sta­ja się zwierzęta­mi. Żyją w dziczy i wal­czą tyl­ko o włas­ne korzyści.Cierpliwość jest siłą w jej najwyższej potencji.Dusza ludzka ma dwa tylko stany: jest polem walki lub pobojowiskiem.I staję do walki, tak jak poprzednio, z głównym złem państwa: panowaniem rozwydrzonych partyj i stronnictw nad Polską, zapominaniem o imponderabiliach, a pamiętaniem tylko o groszu i korzyści.Dusza ludzka zna dwa tylko stany; jest polem walki lub pobojowiskiem.Natura. Otacza nas i obejmuje. Żyjemy wśród niej i jesteśmy jej obcy. Rozmawia z nami nieustannie, a nie zdradza nam swych tajemnic. Jest w niej wieczne życie, rozwój i ruch. . . Wszystko dzieje się ze jej sprawą, wszystko jest jej zasługą.