Mój umysł jest moim kościołem.


mój-umysł-jest moim-kościołem
thomas painemójumysłjest moimkościołemmój umysłumysł jest moimjest moim kościołemmój umysł jest moimumysł jest moim kościołemmój umysł jest moim kościołem

Co pros­tej myśli zwyczaj­nie się wymyka; Umysł mój jest kla­syczny, dusza romantyka.W je­go ra­mionach jest mój dom. To tam znaj­duję swój czuły kąt. On... Za­pala serce, Ga­si smutki... A je­go wzrok jest ta­ki cieplutki. Jest w moim sercu (Szczerze się przyznam). W je­go ra­mionach jest mo­ja ojczyzna.Mój Aniele w Twoich ramionach wszys­tko wy­dawało się łatwiejsze Mój Aniele w Twoich ramionach czułam się jak dziecko pamiętam jak śpiewałaś mi piosenki Mój Aniele Twój głos kojącą kołysanką a po moim policzku wol­no spływała łza tyl­ko Ty pot­ra­fiłaś ją otrzeć tyl­ko Ty pamiętam po­kony­wałaś wszys­tkie mo­je łzy Mój Aniele nau­czyłaś mnie śmiać się do łez pamiętam po­kony­wałaś wszys­tkie mo­je smutki a gdy się bałam.. Mój Aniele! w Twoich ramionach byłam bezpieczna pamiętam po­kony­wałaś wszys­tkie mo­je lęki każdą słabość wróć nie płacz Mój Aniele...Jeżeli nie od­ważę się po­daro­wać ser­ca dziew­czy­nie, w której za­kochałem się od pier­wsze­go wej­rze­nia, to będzie znaczyć, że mój umysł wpad­nie i uto­pi się w sza­leństwie. Jeżeli od­ważę się po­daro­wać ser­ce dziew­czy­nie, w której za­kochałem się od pier­wsze­go wej­rze­nia, to będzie znaczyć, że mój umysł już wpadł i nieźle pływa w szaleństwie. Z cyk­lu po­wieści Wśród Was, Psorów, z te­go właśnie słynę, Choć fałsz to - iż mój umysł toporny; Ja wszak swoją tyl­ko drogą idę! Pod­pi­sano: Uczeń Niepokorny.To noc ok­ry­wa Mój umysł Chce ulżeć W ciep­rieniu myśli W roz­strząsa­niu Daw­nych sylab Gorzkiej przeszłości Proszę o ukojenie Ciszy.