Mówienie ludziom „nie” jest wspa­niałą rzeczą, jest to część prze­budze­nia. I zro­zum, to nie jest egoizm. Egoiz­mem jest wy­maga­nie od in­nych, by żyli życiem, które aku­rat to­bie wy­daje się najwłaściw­sze. To jest egoizm. Żyć swoim życiem nie jest egoizmem.


mówienie-ludziom-nie-jest wspa­niałą-rzeczą-jest to część-prze­budze­nia-i zro­zum-to nie jest egoizm
m » anthony de mello » przebudzeniemówienieludziom„nie”jest wspa­niałąrzecząjest to częśćprze­budze­niai zro­zumto nie jest egoizmegoiz­mem jest wy­maga­nieod in­nychby żyliżyciemktóreaku­ratto­biewy­daje sięnajwłaściw­szeto jest egoizmyć swoimżyciemnie jest egoizmemmówienie ludziomludziom „nie”„nie” jest wspa­niałąjest wspa­niałą rzecząjest to część prze­budze­niaegoiz­mem jest wy­maga­nie od in­nychby żyli życiemktóre aku­rataku­rat to­bieto­bie wy­daje sięwy­daje się najwłaściw­szeŻyć swoim życiemżyciem nie jest egoizmemmówienie ludziom „nie”ludziom „nie” jest wspa­niałą„nie” jest wspa­niałą rzecząktóre aku­rat to­bieaku­rat to­bie wy­daje sięto­bie wy­daje się najwłaściw­szeŻyć swoim życiem nie jest egoizmem

Egoizm nie jest ani dob­ry ani zły. Egoizm jest rzeczą ludzką, jest mo­torem przet­rwa­nia. Ale ma dwie mas­ki. Lub – jak kto wo­li – dwie skraj­ności. Ego­cen­tryzm to egoizm, który zas­po­kaja swo­je pot­rze­by i prag­nienia, nie sza­nując in­nych. Al­truizm to egoizm, który, aby zas­po­koić siebie, zas­po­kaja prze­de wszys­tkim pot­rze­by i prag­nienia innych.Naj­ważniej­szą godziną jest zaw­sze ta obec­na! Naj­ważniej­szym człowiekiem jest zaw­sze ten, który aku­rat stoi prze­de mną! Dziełem naj­ko­nie­czniej­szym jest zaw­sze miłość! Jeśli jest wspa­niała, nie będzie łat­wa, jeśli jest łat­wa, nie będzie wspa­niała, Jeśli jest te­go war­ta, nie pod­dasz się, jeśli się pod­dasz, nie jes­teś jej wart. Praw­da jest ta­ka, że każda oso­ba cię skrzyw­dzi, dla­tego mu­sisz zna­leźć taką która jest war­ta cierpienia.Wszystko na świecie poza miłością - i wszystko w miłości, co nie jest nią samą - jest tylko kłamstwem, krzywym zwierciadłem, w którym przegląda się nasza próżność i egoizm, i wszystko, co jest w nas śmieszne i małe.Nie prob­le­mem jest żyć, trud­niej jest żyć tak, aby życie nie prze­ciekało nam międzi palcami.to nie tak, że ja nie wiem co da­lej zro­bić ze swoim życiem...ja pop­rostu pa­nicznie boję się po­rażki. Boję się wy­ciągnąć rękę i spaść.... dla te­go za­dowa­lam się tym co mam. Wszys­tkiemu win­ny jest mój strach.