Młodość jest wartością samą w sobie czyli niszczycielką wszelkich innych wartości, które nie są jej potrzebne, gdyż ona - samowystarczalna.


młodość-jest-wartośą-samą-w-sobie-czyli-niszczycielką-wszelkich-innych-wartoś-które-nie-są-jej-potrzebne-gdyż-ona-samowystarczalna
witold gombrowiczmłodośćjestwartościąsamąsobieczyliniszczycielkąwszelkichinnychwartościktóreniejejpotrzebnegdyżonasamowystarczalnamłodość jestjest wartościąwartością samąsamą ww sobiesobie czyliczyli niszczycielkąniszczycielką wszelkichwszelkich innychinnych wartościktóre nienie sąsą jejjej potrzebnegdyż onaonasamowystarczalnamłodość jest wartościąjest wartością samąwartością samą wsamą w sobiew sobie czylisobie czyli niszczycielkączyli niszczycielką wszelkichniszczycielką wszelkich innychwszelkich innych wartościktóre nie sąnie są jejsą jej potrzebnegdyż onamłodość jest wartością samąjest wartością samą wwartością samą w sobiesamą w sobie czyliw sobie czyli niszczycielkąsobie czyli niszczycielką wszelkichczyli niszczycielką wszelkich innychniszczycielką wszelkich innych wartościktóre nie są jejnie są jej potrzebnemłodość jest wartością samą wjest wartością samą w sobiewartością samą w sobie czylisamą w sobie czyli niszczycielkąw sobie czyli niszczycielką wszelkichsobie czyli niszczycielką wszelkich innychczyli niszczycielką wszelkich innych wartościktóre nie są jej potrzebne

Młodość nie jest stanem, jest wartością, dodaną do wszystkiego innego. A starość jest odjęciem tej wartości od wszystkiego.Wiedza sama w sobie nie ma żadnej wartości. Cenną czyni ją jej STOSOWANIE. Innymi słowy, świat nie odpłaca Ci za to, co wiesz. Świat odpłaca Ci za to, co robisz....w republice, gdzie jeden obywatel zdobędzie sobie nieograniczoną władzę, nadużycie tej władzy jest większe, gdyż prawa, które jej nie przewidywały, nie uczyniły nic, aby ją powściągnąć.Ludzie słabi często czerpią z litości innych siłę, pozbawioną wszelkich skrupułów, i uzurpują sobie w ten sposób prawa silnych.W afekcie radości widzimy wyraźnie czynnik łączący. Radość nie znosi odosobnienia. W jej przejawach dochodzi do głosu skłonność do współdziałania, do współobcowania i współradowania się. Sama już postawa jest łącząca, jest jakby wyciągnięciem ręki, ciepłem, które promieniuje na innych i podnosi ich na duchu. Wszystkie czynniki łączące zawarte są w tym afekcie.Poezja to zniesienie wszelkich ograniczeń z wyjątkiem tych, które autor zechce zostawić sam sobie. Poezja jest być może ostatnim obszarem wolności.