Mało jest ludzi, którzy by się nie wstydzili, że się kochali, gdy się już nie kochają.


mało-jest-ludzi-którzy-by-ę-nie-wstydzili-że-ę-kochali-gdy-ę-już-nie-kochają
adam mickiewiczmałojestludziktórzybysięniewstydziliżekochaligdyjużkochająmało jestjest ludziktórzy byby sięsię nienie wstydzilisię kochaligdy sięsię jużjuż nienie kochająmało jest ludziktórzy by sięby się niesię nie wstydziliże się kochaligdy się jużsię już niejuż nie kochająktórzy by się nieby się nie wstydziligdy się już niesię już nie kochająktórzy by się nie wstydziligdy się już nie kochają

Najbardziej pożałowania godnymi w miłości nie są ci, którzy się nieszczęśliwie zakochali, ale ci, którzy nie potrafią pozbyć się tego, kogo już nie kochają.Kocha się ludzi, którzy kochają swoją pasję.- Ogień i wo­da - rzekł - nie za bar­dzo się kochają. Ale jeśli już się kochają, to na­miętną miłością.Nie umiałbym zresztą zazdrościć pozycji temu rodzajowi ludzi, którzy znajdują się między władcą i poddanymi; ludzi, którzy dzielą z książętami nieszczęścia ich pozycji, nie korzystając zarazem ani z prawdziwej władzy, ani z radości życia prywatnego. Radzę im, aby nigdy nie podejmowali niegodnych działań dla zachowania się na nieszczęsnym stanowisku; aby obejmowali je z honorem, piastowali je jako ludzie prawi i opuszczali je z godnością; oraz, gdy raz już je opuszczą, aby nigdy na nic nie wracali.Jedynie ci kochankowie mogą o sobie zapomnieć, którzy niedostatecznie się kochali, by się znienawidzić.Pot­rze­ba mi smut­nych twarzy, wie­cznie złama­nych serc i łza­wych oczu. Pot­rze­ba mi ludzi, którzy kocha­li, kochają al­bo już nie pot­ra­fią. Pot­rze­ba mi tych, którzy po­ruszają we mnie to, dzięki cze­mu ten płas­ki świat wy­daje się trochę głębszy. Pot­rze­ba mi cier­pienia, bólu mi pot­rze­ba, miłości ta­kiej na­miętnej i Ciebie. Bo bez Ciebie to mnie nie ma.