Mi­jają dni i no­ce, wieki zak­wi­tają jak kwiaty. A ty naucz się czekać.


mi­jają-dni-i no­-wieki-zak­wi­tają-jak kwiaty-a ty naucz ę-czekać
rabindranath tagoremi­jajądnii no­cewiekizak­wi­tająjak kwiatya ty naucz sięczekaćmi­jają dnidni i no­cewieki zak­wi­tajązak­wi­tają jak kwiatya ty naucz się czekaćmi­jają dni i no­cewieki zak­wi­tają jak kwiaty

Każdy dzień ciągnie się przez całe wieki, co jest dziw­ne, po­nieważ dni – w liczbie mno­giej – mi­jają w pędzie.Tam gdzie wy­ras­tają skrzydła Krwa­we po no­cy po­zos­tają ślady. Dłonią drżącą powstające. Po długim do­piero czasie Znikające. Nie dosłyszal­ne szepty W zakątkach duszy Ciche, sub­telne Jęki rozkoszy. Twarze ja­kieś lek­ko zróżowiałe Choć reszta czerwona Lecz nie zaw­stydzo­na Ob­nażona szczęśliwie. Ciem­ność roz­pa­la je­dynie żar Pragnień. Gdzieś z po­koju końca Słychać gwar namiętności. Tak w tym ofiar­nym tańcu Mi­jają se­kun­dy, dni Czas się te­raz nie liczy. Po­rywis­tym kro­kiem Zni­kają pod cieniem figlarności.Ko­biety- za­nim się zas­ta­nowią czy coś chcą mi­jają wieki, a jak już wiedzą, że chcą, wszys­tko się zmienia i zno­wu jest prob­lem w pos­ta­ci myśle­nia co zrobić… Sa­mot­ność jest jak ogród, w którym dusza usycha, a kwiaty przes­tają pachnieć.nie mo­ge czekać bo wiesz, życie jest jak­by kruche troszkę jak ulu­biona por­ce­lana ma­my troszkę jak za­mek z pias­ku troszkę jak piek­na miłość więc wiesz nie mo­ge czekac spieszę sie na miłość do mo­jej ulu­bionej por­ce­lano­wo pias­ko­wiej miłości zwanej tytuł mój kot ma ciepłe łapki mały przytulaśny za­kochał się w pięknej panterce kwiaty zak­witły ciepłymi barwami słońce jest ciepłe a ty na mnie co i co na mnie two­je serce?