Miłość to nie muszą być od ra­zu wiel­kie poświęce­nia. Od cze­goś trze­ba zacząć – na przykład od te­go, że lu­bisz pat­rzeć na je­go powieki.


miłość-to nie muszą-być-od ra­zu-wiel­kie-poświę­nia-od cze­goś-trze­ba-zacząć- na przykład-od te­go-że lu­bisz-pat­rzeć
gold fishymiłośćto nie musząbyćod ra­zuwiel­kiepoświęce­niaod cze­gośtrze­bazacząć– na przykładod te­goże lu­biszpat­rzećna je­gopowiekimiłość to nie musząto nie muszą byćbyć od ra­zuod ra­zu wiel­kiewiel­kie poświęce­niaod cze­goś trze­batrze­ba zacząćzacząć – na przykład– na przykład od te­goże lu­bisz pat­rzećpat­rzeć na je­gona je­go powiekimiłość to nie muszą byćto nie muszą być od ra­zubyć od ra­zu wiel­kieod ra­zu wiel­kie poświęce­niaod cze­goś trze­ba zacząćtrze­ba zacząć – na przykładzacząć – na przykład od te­goże lu­bisz pat­rzeć na je­gopat­rzeć na je­go powiekimiłość to nie muszą być od ra­zuto nie muszą być od ra­zu wiel­kiebyć od ra­zu wiel­kie poświęce­niaod cze­goś trze­ba zacząć – na przykładtrze­ba zacząć – na przykład od te­goże lu­bisz pat­rzeć na je­go powiekimiłość to nie muszą być od ra­zu wiel­kieto nie muszą być od ra­zu wiel­kie poświęce­niaod cze­goś trze­ba zacząć – na przykład od te­go

Nie łat­wo jest zna­leźć wyjście z trud­nej sy­tuac­ji, ale myślę że większą sztuką będzie po­godze­nie się z nią i zna­lezienie w niej cze­goś po­zytyw­ne­go. I na­wet gdy­byś miał jut­ro um­rzeć, to znajdź ra­dość w naj­pros­tszych rzeczach ja­kie ro­bisz i ja­kie spo­tykają cię każde­go dnia. Otwórz sze­roko oczy i dos­trzeż to co piękne w tym co najprostsze.To, co wiel­kie, mu­si pat­rzeć z góry.Zwy­cięzcy są zro­bieni z cze­goś co znaj­du­je się w głębi nich sa­mych - prag­nienie, marze­nie, wiz­ja. Muszą mieć wyt­rzy­małość do os­tatniej mi­nuty, muszą być trochę szyb­si, muszą mieć umiejętności i wolę. Ale wo­la mu­si być moc­niej­sza niż umiejętności.Po­win­no is­tnieć słowo ok­reślające mik­rosko­pijną is­kierkę nadziei, którą człowiek boi się dos­trzec w lęku, że sa­mo spoj­rze­nie ją zga­si, jak przy próbie obej­rze­nia fo­tonu. Może tyl­ko cze­kać przy niej, pat­rzeć obok niej, pat­rzeć po­za nią, aż sta­nie się dość moc­na, by zais­tnieć realnie.Ludzie pragną uj­rzeć to, co niewidzialne, Pat­rzeć na to, cze­go in­ni nie dostrzegają, Chwy­cić to, co nieosiągalne, I umieć zro­bić to, cze­go in­ni nie potrafią.