Miłość to smu­tek i szczęście Z Miłością spot­kasz się wszędzie * Miłość to uśmiech i łzy A jed­nak Miłość to Ty* Z Miłością jest jak z pogodą... Raz świeci Słońce,a raz pa­da deszcz... A jed­nak Miłość ma w sobie... Pa­rasol na gorzki dzień...


miłość-to smu­tek-i szczęście-z-miłośą-spot­kasz ę-wszędzie-miłość-to uśmiech-i łzy-a-jed­nak-miłość-to ty-z-miłośą
ulubiienicamiłośćto smu­teki szczęściemiłościąspot­kasz sięwszędzieto uśmiechi łzyjed­nakto tyjest jak z pogodąrazświecisłońcearazpa­dadeszczma w sobiepa­rasolna gorzkidzieńmiłość to smu­tekto smu­tek i szczęściei szczęście zz miłościąmiłością spot­kasz sięspot­kasz się wszędziewszędzie ** miłośćmiłość to uśmiechto uśmiech i łzyjed­nak miłośćmiłość to ty*to ty* zz miłościąmiłością jest jak z pogodąjest jak z pogodą razraz świeciraz pa­dapa­da deszczjed­nak miłośćmiłość ma w sobiema w sobie pa­rasolpa­rasol na gorzkina gorzki dzieńmiłość to smu­tek i szczęścieto smu­tek i szczęście zi szczęście z miłościąz miłością spot­kasz sięmiłością spot­kasz się wszędziespot­kasz się wszędzie *wszędzie * miłość* miłość to uśmiechmiłość to uśmiech i łzyi łzy a jed­naka jed­nak miłośćjed­nak miłość to ty*miłość to ty* zto ty* z miłościąz miłością jest jak z pogodąmiłością jest jak z pogodą razjest jak z pogodą raz świeciraz pa­da deszczdeszcz a jed­naka jed­nak miłośćjed­nak miłość ma w sobiemiłość ma w sobie pa­rasolma w sobie pa­rasol na gorzkipa­rasol na gorzki dzień

Dziś miłość jest - tyl­ko miłością, wróćmy do czasów gdy miłość była - aż miłością.Ru­dy włos otu­la mnie jak szal, szal pachnący ta­jem­nicą poznania. W ser­cu czu­je skwier­czący żal, Uciekła - ig­no­rując mo­je wzywania. Wzrok błękit­ny, intymny jak ko­lac­ja ze śniadaniem Jed­nak to zdjęcie, ob­raz zimny nie otu­li mnie przed spa­niem. Oko jed­nak mo­je ucieszy us­miech na twarzy wywoła Do snu jed­nak mi sie nie śpieszy Cze­ka tu na mnie jej pierś goła...Miłość ko­biety jest tyl­ko jed­na. To niep­rawda, że Długi spłaca się pieniędzmi, a miłość czym? Miłość tyl­ko miłością bo jest war­ta ty­le ile kosztuje Za­pom­nienie to sztu­ka. Właśnie ją osiągnęłam ciężką pracą, jed­nak efekt jest niesa­mowi­ty - słońce świeci jaśniej.W smut­ku za­pomi­namy często co dob­re­go spot­kało nas wcześniej. Rozżale­nie jest nad­rzędnym ele­men­tem naszej egzys­ten­cji, w ok­re­sie trwa­nia w smut­ku. Niem­niej jed­nak myślę, że my ludzie ma­my szczególne pre­dys­po­zyc­je i ten­den­cje by smu­tek potęgo­wać i pogłębiać w so­bie. Użala­my się nad sobą, inaczej nie mogę te­go naz­wać. Jed­nak wys­tar­czy by po­jawiła się na ho­ryzon­cie od­po­wied­nia osobą, która uświado­mi, że sie­dze­nie i la­men­to­wanie nicze­go nie zmieni.