Możemy żyć bez naszych przy­jaciół, lecz nie bez naszych sąsiadów.


możemy-żyć-bez-naszych-przy­jaciół-lecz-nie bez-naszych-sąsiadów
thomas fullermożemyżyćbeznaszychprzy­jaciółlecznie bezsąsiadówmożemy żyćżyć bezbez naszychnaszych przy­jaciółlecz nie beznie bez naszychnaszych sąsiadówmożemy żyć bezżyć bez naszychbez naszych przy­jaciółlecz nie bez naszychnie bez naszych sąsiadówmożemy żyć bez naszychżyć bez naszych przy­jaciółlecz nie bez naszych sąsiadówmożemy żyć bez naszych przy­jaciół

nie zapomnij oddechu naszych ciał do­tyku naszych oczu spot­kań naszych dłoni uderzeń naszych serc smaku naszych ust zapachu naszych nocy śladów naszej miłości gdy budziłaś mo­je pragnienia i wte­dy cze­kałem ... na cud Cóż! Czy zawsze będziemy żyć w niewoli nakazującej maskowanie naszych uczuć? Czy trzeba będzie bezustannie chwalić i zgadzać się? Czy tyrania sięgnie w głąb naszych myśli? Któż ma prawo żądać od nas takiego bałwochwalstwa? Co prawda człowiek jest istotą tak słabą, że zgadza się na składanie takich hołdów i bez żadnej racji ich się domaga.Kpimy z kiczów naszych rodziców, wyśmiewamy kicze naszych dziadków i podziwiamy kicze naszych pradziadków.Umieć żyć to: żyć lekko bez lekkomyślności; być wesołym bez swawoli; mieć odwagę bez brawury, zaufanie i radosną rezygnację.Bez dro­biazgów można żyć, bez ludzkiej przy­jaźni - trudniej.My zdo­bywa­my so­bie przy­jaciół, my ro­bimy so­bie wrogów, ale sąsiadów da­je nam Pan Bóg.