Można by napisać ładną historię ludzkości na podstawie jej swoistych chorób. Właśnie w nich ucieleśnia się idea przeznaczenia, bardziej niż w bohaterskich czynach czy wytworach umysłu.


można-by-napisać-ładną-historię-ludzkoś-na-podstawie-jej-swoistych-chorób-właśnie-w-nich-ucieleśnia-ę-idea-przeznaczenia-bardziej-ż-w
dana dumitriumożnabynapisaćładnąhistorięludzkościnapodstawiejejswoistychchoróbwłaśnienichucieleśniasięideaprzeznaczeniabardziejniżbohaterskichczynachczywytworachumysłumożna byby napisaćnapisać ładnąładną historięhistorię ludzkościludzkości nana podstawiepodstawie jejjej swoistychswoistych choróbwłaśnie ww nichnich ucieleśniaucieleśnia sięsię ideaidea przeznaczeniabardziej niżw bohaterskichbohaterskich czynachczynach czyczy wytworachwytworach umysłumożna by napisaćby napisać ładnąnapisać ładną historięładną historię ludzkościhistorię ludzkości naludzkości na podstawiena podstawie jejpodstawie jej swoistychjej swoistych choróbwłaśnie w nichw nich ucieleśnianich ucieleśnia sięucieleśnia się ideasię idea przeznaczeniabardziej niż wniż w bohaterskichw bohaterskich czynachbohaterskich czynach czyczynach czy wytworachczy wytworach umysłu

Człowiek zawsze nosi z sobą całą swą historię, a także historię ludzkości.Historię ludzkości w naszym wieku ukształtowały dwa czynniki - rozwój nauk ścisłych i technologii oraz wielkie burze ideologiczne, które zmieniły losy całej ludzkości: rewolucja rosyjska oraz jej następstwa - prawicowe i lewicowe tyranie totalitarne i wybuch nacjonalizmu, rasizmu i nietolerancji religijnej.Myśli me skaczą z kwiat­ka na kwiatek Każda z nich ładna czy stok­rotka czy bra­tek Wszys­tkie daleko do­sięgnąć nie mogę Pocze­kam aż wrócą i zerwę na drogę Życie każdego człowieka jest dziennikiem, w którym chciałoby się napisać jedną historię, a pisze się inną.Ni­by zaw­sze w cen­trum A w so­bie się gubi Ni­by zaw­sze po­maga każdemu A sa­ma so­bie pomóc nie umie Każdy jej od­dech jak­by szybszy Z każdym słowem bo­li jak­by bardziej Może właśnie dla­tego mil­czy Gdy py­tają jak le­ci jej życie I za­myka się Nie usłyszy na­wet ciszy ''Aniele mój''! Zacze­kaj, stój! Od­po­wiedz na py­tania moje Czy w życiu będą postoje? Czy jest ten lep­szy świat? Czy będzie do niego ja­kiś ślad? Czy wszys­cy tam będziemy? Czy z Bo­giem po­siłek zjemy? Lis­ta py­tań się ciągnie i wlecze Ale to nie jest średniowiecze Wszys­tko sa­memu można zapisać Na kar­tce, długo­pisem szyb­ko napisać