Moment, gdy wyzbywamy się iluzji zawsze rozrywa nam serce. W tym smutku, zawsze jednak wyczuwałem, też wielkie piękno.


moment-gdy-wyzbywamy-ę-iluzji-zawsze-rozrywa-nam-serce-w-tym-smutku-zawsze-jednak-wyczuwałem-też-wielkie-piękno
giovanni giacomo casanovamomentgdywyzbywamysięiluzjizawszerozrywanamsercetymsmutkujednakwyczuwałemteżwielkiepięknogdy wyzbywamywyzbywamy sięsię iluzjiiluzji zawszezawsze rozrywarozrywa namnam sercew tymtym smutkuzawsze jednakjednak wyczuwałemteż wielkiewielkie pięknogdy wyzbywamy sięwyzbywamy się iluzjisię iluzji zawszeiluzji zawsze rozrywazawsze rozrywa namrozrywa nam sercew tym smutkuzawsze jednak wyczuwałemteż wielkie pięknogdy wyzbywamy się iluzjiwyzbywamy się iluzji zawszesię iluzji zawsze rozrywailuzji zawsze rozrywa namzawsze rozrywa nam sercegdy wyzbywamy się iluzji zawszewyzbywamy się iluzji zawsze rozrywasię iluzji zawsze rozrywa namiluzji zawsze rozrywa nam serce

Zdarza się czasem w życiu wielkie i silne uczucie. I zawsze jest w nim cząstka litości. Przedmiot naszego uwielbienia wydaje nam się skrzywdzoną ofiarą tym bardziej, im bardziej kochamy.Piękno kosztuje, jest szalenie drogie, a złudne i zmienne. Nie ma większego marnotrawstwa ani też większej iluzji.Zawsze istnieje moment, kiedy ciekawość staje się grzechem.W tym, że kobieta stoi na czele rządu nie ma nic złego. Problem polega na tym, aby być zawsze człowiekiem, nie ma więc nic wspólnego z płcią. Jestem słaba, gdy jednak to jest konieczne, potrafię być silna.Kłopot z większością ludzi polega na tym, że są straszliwie zajęci organizowaniem rzeczywistości, której nawet nie rozumieją. Zawsze coś ustalamy, organizujemy... Nigdy nie przyjdzie nam do głowy, że rzeczy nie potrzebują być organizowane. Naprawdę. To wielkie odkrycie. Rzeczy potrzebują jedynie zrozumienia. Jeśli je zrozumiesz, one się zmienią.”Nawet jeśli czasem trochę się skarżę - mówiło serce - to tylko dlatego, że jestem sercem ludzkim, a one są właśnie takie. Obawiają się sięgnąć po swoje najwyższe marzenia, ponieważ wydaje im się że nie są ich godne, albo że nigdy im się to nie uda. My, serca, umieramy na samą myśl o miłościach, które przepadły na zawsze, o chwilach, które mogły być piękne, a nie były, o skarbach, które mogły być odkryte, ale pozostają na zawsze niewidoczne pod piaskiem. Gdy tak się dzieje, zawsze na koniec cierpimy straszliwe męki.