Myśl rodzi się w samotności. Ginie w tłumie.


myśl-rodzi-ę-w-samotnoś-ginie-w-tłumie
andrzej strugmyślrodzisięsamotnościginietłumiemyśl rodzirodzi sięw samotnościginie ww tłumiemyśl rodzi sięrodzi się wsię w samotnościginie w tłumiemyśl rodzi się wrodzi się w samotnościmyśl rodzi się w samotności

Z książkami jest tak, jak z ludźmi: bardzo niewielu ma dla nas ogromne znaczenie. Reszta po prostu ginie w tłumie.Na­wet w tłumie czuła się ob­co. W tłumie który tak dob­rze znała. W tłumie który na­zywała rodziną.Uczucie samotności jest bolesne, gdy ogarnia nas w tłumie, lecz w łonie własnej rodziny jest nie do zniesienia.Przyjaźń rodzi miłość na pustyni samotności.Czy zda­jesz so­bie sprawę, że za­nim skończysz czy­tać to zda­nie, ktoś zdąży um­rzeć, śmier­cią na­turalną, czy też w wy­niku wy­pad­ku, choroby... Ktoś in­ny właśnie się na­rodził w kochającej rodzi­nie, bądź ta­kiej, która miłości nie zna... Nie ważne, co dzieje się te­raz. Pa­miętaj, gdzieś na świecie jest ktoś, kto czu­je te­raz to sa­mo co Ty. Po­myśl o nim. Może pot­rze­buje właśnie ciebie... W szczęściu, czy też smut­ku i swej samotności...Rodzi­ce ha­rują - dzieci ba­lują . Rodzi­ce narze­kają - dzieciaki ćpają. Rodzi­ce tłumaczą - dzieciaki płaczą . Rodzi­ce modlą się o cud - dzieci ko­nają u ich stup. A mo­rał z tej baj­ki ta­ki, że dziecię jest naj­ważniej­sze na świecie, nie bo­gac­twa chłam.