Myślicie, że przeszłość, ponieważ już się stała, jest ukończona i niezmieniona? Ależ nie, jej odzienie uszyte jest z mieniącej się tafty i za każdym razem, gdy się na nią obejrzymy, widzimy ją w innych kolorach.


myślicie-że-przeszłość-ponieważ-już-ę-stała-jest-ukończona-i-niezmieniona-ależ-nie-jej-odzienie-uszyte-jest-z-mieniącej-ę-tafty-i-za
milan kunderamyślicieżeprzeszłośćponieważjużsięstałajestukończonaniezmienionaależniejejodzienieuszytemieniącejtaftyzakażdymrazemgdynaniąobejrzymywidzimyinnychkolorachże przeszłośćponieważ jużjuż sięsię stałajest ukończonaukończona ii niezmienionaależ niejej odzienieodzienie uszyteuszyte jestjest zz mieniącejmieniącej sięsię taftytafty ii zaza każdymkażdym razemgdy sięsię nana niąnią obejrzymywidzimy jąw innychinnych kolorachponieważ już sięjuż się stałajest ukończona iukończona i niezmienionajej odzienie uszyteodzienie uszyte jestuszyte jest zjest z mieniącejz mieniącej sięmieniącej się taftysię tafty itafty i zai za każdymza każdym razemgdy się nasię na niąna nią obejrzymywidzimy ją wją w innychw innych kolorach

Chęć pos­ma­kowa­nia mydła jest porówny­wal­nym błędem do wkłada­nia w us­ta kłamstw. Za­nim się zo­rien­tu­jesz zacznie się pienić, mienić i mnożyć aż w końcu stra­cisz całko­witą kon­trolę nad tym, co dzieje się w two­jej ja­mie ustnej. Iro­nią owej sy­tuac­ji jest jej za­kończe­nie, gdyż naj­większe zażeno­wanie własną głupotą i za­razem og­romną ulgę poczu­jesz do­piero wte­dy, gdy Ci to wszys­tko zacznie wychodzić uszami.W afekcie radości widzimy wyraźnie czynnik łączący. Radość nie znosi odosobnienia. W jej przejawach dochodzi do głosu skłonność do współdziałania, do współobcowania i współradowania się. Sama już postawa jest łącząca, jest jakby wyciągnięciem ręki, ciepłem, które promieniuje na innych i podnosi ich na duchu. Wszystkie czynniki łączące zawarte są w tym afekcie.Od­wra­camy wzrok Za każdym razem Niech dzieje się krzywda Niech le­je się krew I łamią się kości, co rusz Od­wra­camy wzrok Nig­dy nie widzimy Niech niszczą nam życie Biorą co chcą Za­bijają rodzinę Od­wra­caj­my wzrok Jak nie­czu­li tchórze Bo tym się staliśmy Od­wra­cając wzrok Już nigdy później nie udało mu się w jej obecności ułożyć żadnego okrągłego zdania, ponieważ mowa miłości jest bełkotliwa.Za każdym razem, gdy mrugasz, poruszają się gwiazdy.Miłość jest jak kwiat. Gdy jej się nie pod­le­wa od­po­wied­nią ilością uczuć, wte­dy usycha i os­ta­tecznie gi­nie, a od­ra­towa­nie jej jest bar­dzo trud­ne. Lecz nie jest niemożliwe.