Na wielkim świecie nikt łatwiej się nie myli jak głos publiczny; im obszerniejsza widownia, tym złudzenie większe. Zaś w małej wiosce najlepiej wiedzą sąsiedzi, jak kto siedzi; na małej scenie tych tylko wad nie dostrzegą, których nie ma.


na-wielkim-świecie-nikt-łatwiej-ę-nie-myli-jak-głos-publiczny-im-obszerniejsza-widownia-tym-złudzenie-większe-zaś-w-łej-wiosce-najlepiej
józsef eotvosnawielkimświecieniktłatwiejsięniemylijakgłospublicznyimobszerniejszawidowniatymzłudzeniewiększezaśmałejwioscenajlepiejwiedząsąsiedziktosiedzinascenietychtylkowaddostrzegąktórychna wielkimwielkim świecieświecie niktnikt łatwiejłatwiej sięsię nienie mylimyli jakjak głosgłos publicznyim obszerniejszaobszerniejsza widowniatym złudzeniezłudzenie większezaś ww małejmałej wioscewiosce najlepiejnajlepiej wiedząwiedzą sąsiedzijak ktokto siedzina małejmałej sceniescenie tychtych tylkotylko wadwad nienie dostrzegąktórych nienie mana wielkim świeciewielkim świecie niktświecie nikt łatwiejnikt łatwiej sięłatwiej się niesię nie mylinie myli jakmyli jak głosjak głos publicznyim obszerniejsza widowniatym złudzenie większezaś w małejw małej wioscemałej wiosce najlepiejwiosce najlepiej wiedząnajlepiej wiedzą sąsiedzijak kto siedzina małej sceniemałej scenie tychscenie tych tylkotych tylko wadtylko wad niewad nie dostrzegąktórych nie ma

Zarówno niechęć do kogoś, jak i przywiązanie mają tę wspólną cechę, iż z wielką jasnością dostrzega się wady drugiego i choć uczucia są przeciwstawne, ale skutki te same - tu chęć, tam obawa znalezienia tych wad.Jeśli społeczeństwo liberalne okaże się niezdolne, aby przyjść z pomocą ogromnym rzeszom głodnych, nie uratuje ono również małej liczby tych, którzy są bogaci.Celem życia jest: w swojej małej jednostkowej duszy odbić jak najwięcej kosmosu.Łza spływa mi po po­liczku jak co wieczór, gdy za­pada zmrok. Ot­wieram ok­no i oglądam gwiazdy. Myśli które mi przychodzą są niemożli­we. Po chwi­li nie mo­ge złapać tchu i zas­ta­nawiam sie po co da­lej żyć - jed­nak jest ktoś na tym świecie kto Cię pot­rze­buje. War­to żyć dla tej oso­by, to ona spra­wia, że przez chwi­le nie mu­sisz zas­ta­nawiać się nad życiem. ..Ce­lem życia jest: w swo­jej małej jed­nos­tko­wej duszy od­bić jak naj­więcej kosmosu.Le­karze za­pisują le­kar­stwa, o których niewiele wiedzą, na cho­roby, o których wiedzą jeszcze mniej, ludziom, o których nie wiedzą nic.