Najdziwniejszym z ludzi jest geniusz: ten tak daleko w przyszłość wybiega, że ginie z oczu ludzi z nim żyjących, a nie wiadomo, które pokolenie pojąć go zdoła.


najdziwniejszym-z-ludzi-jest-geniusz-ten-tak-daleko-w-przyszłość-wybiega-że-ginie-z-oczu-ludzi-z-nim-żyjących-a-nie-wiadomo-które-pokolenie
fryderyk chopinnajdziwniejszymludzijestgeniusztentakdalekoprzyszłośćwybiegażeginieoczunimżyjącychniewiadomoktórepokoleniepojąćgozdołanajdziwniejszym zz ludziludzi jestjest geniuszten taktak dalekodaleko ww przyszłośćprzyszłość wybiegaże ginieginie zz oczuoczu ludziludzi zz nimnim żyjącychnie wiadomoktóre pokoleniepokolenie pojąćpojąć gogo zdołanajdziwniejszym z ludziz ludzi jestludzi jest geniuszten tak dalekotak daleko wdaleko w przyszłośćw przyszłość wybiegaże ginie zginie z oczuz oczu ludzioczu ludzi zludzi z nimz nim żyjącycha nie wiadomoktóre pokolenie pojąćpokolenie pojąć gopojąć go zdoła

Najdziwniejszym z ludzi jest geniusz, ten tak daleko w przyszłość wybiega, że ginie z oczu ludzi z nim żyjących, a nie wiadomo, które pokolenie pojąć go zdoła. Geniusz ma wielki nos i świetny wąchalitis, którym kierunek wiatru przyszłości wyczuwa.Ten, którego myśl nie wybiega daleko, zobaczy udrękę z bliska.Widzi­my współcześnie od­na­wiający się głód ludzi praw­dzi­wych. To znaczy żyjących w praw­dzie i miłości; ludzi jas­nych, przej­rzys­tych, którzy mają ob­licza praw­dzi­we, a nie zniek­ształco­ne kłamstwem.Wyobrażam sobie wszystkich ludzi żyjących dniem dzisiejszym.Wyob­rażam so­bie wszys­tkich ludzi żyjących dniem dzisiejszym.Miłość jest to jakieś nie wiadomo co, przychodzące nie wiadomo skąd i nie wiadomo jak, i sprawiające ból nie wiadomo dlaczego.