Nasz każdy wier­sz zaorzą pługiem, będą kar­tofle, po­tem wódka, bo nasze życie - za długie, a sztu­ka - za krótka.


nasz-każdy-wier­sz-zaorzą-pługiem-będą-kar­tofle-po­tem-wódka-bo-nasze-życie- za długie-a-sztu­ka- za krótka
konstanty ildefons gałczyńskinaszkażdywier­szzaorząpługiembędąkar­toflepo­temwódkabonaszeżycie za długiesztu­ka za krótkanasz każdykażdy wier­szwier­sz zaorzązaorzą pługiembędą kar­toflepo­tem wódkabo naszenasze życienasz każdy wier­szkażdy wier­sz zaorząwier­sz zaorzą pługiembo nasze życienasz każdy wier­sz zaorząkażdy wier­sz zaorzą pługiemnasz każdy wier­sz zaorzą pługiem

Jes­tem od­da­ny mo­jej sztu­ce. Wierzę, że sztu­ka ja­ko całość za swój cel ma zjed­nocze­nie te­go, co ma­terial­ne i co ducho­we, te­go, co ludzkie i co ducho­we. I wierzę, że jest to praw­dzi­wy powód is­tnienia sztu­ki i te­go, co ro­bię. Czuję się szczęśli­wy, że jes­tem in­stru­men­tem, przez który przepływa muzyka.Jak złamie za­sadę je­den, to i dru­gi się znaj­dzie, a po­tem trze­ci i czwar­ty, aż w końcu wszys­cy będą ją łamać jak gdy­by zos­tała us­ta­lo­na je­dy­nie dla żartu. I każdy bez­kar­ny się czu­je, no bo jak kto in­ny może, to dlacze­go nie ty? Naj­przód wier­szyk napisałem, po­tem wier­szyk podpisałem pseudo­nimem “Groźny Ali”. Po­tem zro­biłem winietkę: lirę, gwiaz­dkę, ptaszków setkę; po­tem nie wydrukowali.Każdy człowiek to po­ten­cjal­ny mor­derca. Kiedy w grze stawką sta­je się życie, każdy jest zdol­ny do wszys­tkiego. A to jas­ne jak słońce, że tu chodzi o nasze życie.Moi kocha­ni!, a kto po pierwsze lu­bi czy­tać bar­dzo długie wiersze? Bo ten, kto te wier­sze czy­ta pasjami- Te­mu życie prze­cieka między wierszami...Tak krótka jest miłość, a tak długie zapominanie.