nie jes­tem samotny płowe ziar­na pus­ty­ni zaw­sze krzyczą 


nie jes­tem-samotny-płowe-ziar­na-pus­ty­-zaw­sze-krzyczą 
waszcudnyswiatnie jes­temsamotnypłoweziar­napus­ty­nizaw­szekrzyczą nie jes­tem samotnysamotny płowepłowe ziar­naziar­na pus­ty­nipus­ty­ni zaw­szezaw­sze krzyczą nie jes­tem samotny płowesamotny płowe ziar­napłowe ziar­na pus­ty­niziar­na pus­ty­ni zaw­szepus­ty­ni zaw­sze krzyczą nie jes­tem samotny płowe ziar­nasamotny płowe ziar­na pus­ty­nipłowe ziar­na pus­ty­ni zaw­szeziar­na pus­ty­ni zaw­sze krzyczą nie jes­tem samotny płowe ziar­na pus­ty­nisamotny płowe ziar­na pus­ty­ni zaw­szepłowe ziar­na pus­ty­ni zaw­sze krzyczą 

Uśmie­cham się wte­dy i mam przez chwilę wrażenie, że nie jes­tem sam. Ale jes­tem i w głębi duszy wiem, że zaw­sze będę. -Nicholas Sparks
uśmie­cham ę-wte­dy-i mam-przez-chwilę-wrażenie-że nie jes­tem-sam-ale jes­tem-i w głębi-duszy-wiem-że zaw­sze-będę
Zaw­sze się ja­koś układa. Zaw­sze, po­mimo wszys­tkiego, do siebie wra­camy. Zaw­sze pot­ra­fię po­now­nie być szczęśli­wa. A po­tem się budzę. -MistrzyniPióra
zaw­sze ę-ja­koś-układa-zaw­sze po­mimo-wszys­tkiego-do siebie-wra­camy-zaw­sze pot­ra­fię-po­now­nie-być-szczęśli­wa
Nie zaw­sze pot­ra­fimy być wdzięczni innym... Nie zaw­sze pot­ra­fimy się odwdzięczyć... Dla mo­jej sios­try dla której za­miast być przy­jacielem cza­sami jes­tem wrogiem... -opuszczona
nie-zaw­sze-pot­ra­fimy-być-wdzięczni-innym-nie-zaw­sze-pot­ra­fimy ę-odwdzięczyć-dla-mo­jej-sios­try-dla-której za­miast-być