Nie żyje­my obok siebie, a mam wrażenie, że gra­niczę z cudem.


nie-żyje­my-obok-siebie-a mam-wrażenie-że gra­niczę-z cudem
myarczinieżyje­myoboksiebiea mamwrażenieże gra­niczęz cudemnie żyje­myżyje­my obokobok siebiea mam wrażenieże gra­niczę z cudemnie żyje­my obokżyje­my obok siebienie żyje­my obok siebie

Niekiedy mam wrażenie, że przeg­rałam swoją walkę o życie, cho­ciaż żyję.Ludzie są razem nie tylko wtedy, gdy się znajdują tuż obok siebie, z nami żyje także ten, który odszedł, któregośmy pożegnali.Kiedyś by­liśmy dla siebie całym światem, dziś mam wrażenie, że ten świat, jest dla nas dwo­je za mały...Wszys­tko, co żyje, nie żyje samo, nie żyje tyl­ko dla siebie.od ty­lu lat kład­li się spać obok siebie ale do­piero te­go dnia gdy o świ­cie nie uj­rzał jej obok zro­zumiał jak późno się obudził Są tylko dwa sposoby przejścia przez życie. Jeden, jakby nic nie było cudem, i drugi, jakby wszystko było cudem.