Nie gniewaj się na mnie, mój świecie. Nie zap­la­miaj su­kien­ki wsty­dem. Nie co­faj dłoni ze wzgardą. Jes­tem jasną kartą... wciąż jasną, choć nie białą. Pi­sano już po mnie, kreślo­no, wy­maza­no gumką myszką.


nie-gniewaj ę-na mnie-mój-świecie-nie zap­­miaj-su­kien­ki-wsty­dem-nie co­faj-dłoni-ze wzgardą-jes­tem-jasną-kartą
l.tniegniewaj sięna mniemójświecienie zap­la­miajsu­kien­kiwsty­demnie co­fajdłonize wzgardąjes­temjasnąkartąwciąż jasnąchoćnie białąpi­sanojużpo mniekreślo­nowy­maza­nogumkąmyszkąnie gniewaj sięgniewaj się na mniemój świecienie zap­la­miaj su­kien­kisu­kien­ki wsty­demnie co­faj dłonidłoni ze wzgardąjes­tem jasnąjasną kartąkartą wciąż jasnąchoć nie białąpi­sano jużjuż po mniewy­maza­no gumkągumką myszkąnie gniewaj się na mnienie zap­la­miaj su­kien­ki wsty­demnie co­faj dłoni ze wzgardąjes­tem jasną kartąjasną kartą wciąż jasnąpi­sano już po mniewy­maza­no gumką myszką