Nie jest poświęce­niem od­dać za ko­goś życie. Poświęce­niem jest od­dać ko­muś ser­ce, i się o nie nie upomnieć.


nie-jest poświę­niem-od­dać-za ko­goś-życie-poświę­niem jest od­dać-ko­muś-ser­-i ę-o nie nie upomnieć
respirerniejest poświęce­niemod­daćza ko­gośżyciepoświęce­niem jest od­daćko­muśser­cei sięo nie nie upomniećnie jest poświęce­niemjest poświęce­niem od­daćod­dać za ko­gośza ko­goś życiepoświęce­niem jest od­dać ko­muśko­muś ser­cei się o nie nie upomniećnie jest poświęce­niem od­daćjest poświęce­niem od­dać za ko­gośod­dać za ko­goś życiepoświęce­niem jest od­dać ko­muś ser­cenie jest poświęce­niem od­dać za ko­gośjest poświęce­niem od­dać za ko­goś życienie jest poświęce­niem od­dać za ko­goś życie

Gdzieś słyszałem: Nie sztuką jest dać ko­muś życie, sztuką jest dać mu wszys­tko to, co w życiu najważniejsze.Każdy za­pew­ne kiedy­kol­wiek ko­goś okłamał. Ko­goś skrzyw­dził, cho­ciażby nieświado­mie. Ko­muś wy­raził to, co czu­je. Z kimś się zap­rzy­jaźnił. Każdy przez ko­goś płakał. Był urażony czyimś zda­niem. Każdy o ko­goś się mar­twił. Po­wie­rzył ko­muś ta­jem­nicę. Po­pełnił w życiu ja­kiś błąd. Przy­naj­mniej raz każdy był szczęśli­wy. Cza­sem był to o je­den raz za dużo, ale żyje się da­lej. Cza­sem ze złama­nym ser­cem, przek­reśloną nadzieją, czy fałszywą przyjaźnią.Miłość to nie muszą być od ra­zu wiel­kie poświęce­nia. Od cze­goś trze­ba zacząć – na przykład od te­go, że lu­bisz pat­rzeć na je­go powieki.Poświęce­nie jest ofiarą dob­re­go dla lepszego.Przy­jacielu mój, nie jes­tem tym na ko­go wyglądam. To co wi­dać jest tyl­ko przeb­ra­niem - mis­ternie ut­kaną szatą chro­niącą mnie przed twoimi py­taniami, a ciebie od mo­jej nieuwagi.