Nie możesz jeść ponad swój apetyt. Druga połowa bochenka należy do drugiego człowieka, i jeszcze trochę powinno zostać dla przypadkowego gościa.


nie-możesz-ść-ponad-swój-apetyt-druga-połowa-bochenka-należy-do-drugiego-człowieka-i-jeszcze-trochę-powinno-zostać-dla-przypadkowego
khalil gibranniemożeszjeśćponadswójapetytdrugapołowabochenkanależydodrugiegoczłowiekajeszczetrochępowinnozostaćdlaprzypadkowegogościanie możeszmożesz jeśćjeść ponadponad swójswój apetytdruga połowapołowa bochenkabochenka należynależy dodo drugiegodrugiego człowiekai jeszczejeszcze trochętrochę powinnopowinno zostaćzostać dladla przypadkowegoprzypadkowego gościanie możesz jeśćmożesz jeść ponadjeść ponad swójponad swój apetytdruga połowa bochenkapołowa bochenka należybochenka należy donależy do drugiegodo drugiego człowiekai jeszcze trochęjeszcze trochę powinnotrochę powinno zostaćpowinno zostać dlazostać dla przypadkowegodla przypadkowego gościanie możesz jeść ponadmożesz jeść ponad swójjeść ponad swój apetytdruga połowa bochenka należypołowa bochenka należy dobochenka należy do drugiegonależy do drugiego człowiekai jeszcze trochę powinnojeszcze trochę powinno zostaćtrochę powinno zostać dlapowinno zostać dla przypadkowegozostać dla przypadkowego gościanie możesz jeść ponad swójmożesz jeść ponad swój apetytdruga połowa bochenka należy dopołowa bochenka należy do drugiegobochenka należy do drugiego człowiekai jeszcze trochę powinno zostaćjeszcze trochę powinno zostać dlatrochę powinno zostać dla przypadkowegopowinno zostać dla przypadkowego gościa

Ludność składa się z dziwnych istot. Połowa potępia to, co sama czyni, druga połowa czyni to, co sama potępia, pozostali zawsze mówią i postępują jak należy.Połowa tego, co piszemy jest szkodliwa, druga połowa jest niepotrzebna.Połowa tego, co piszemy, jest szkodliwa; druga połowa jest niepotrzebna.Należy zawsze być zakochanym. Jest to powód, dla którego nie powinno się nigdy brać ślubu.Czym dla ptaka są skrzydła, tym dla człowieka przyjaźń: wznosi go ponad proch ziemi.. . . niepodobna przyjąć, aby zanikła nasza wolna wola, więc sądzę, że może być prawdą, iż los w połowie jest panem naszych czynności, lecz jeszcze pozostawia nam kierowanie drugą ich połową lub nie o wiele mniejszą ich częścią.