Nie należy wszystkiego pokazywać. Wydaje się, że jest to trudniejsze w malarstwie, gdzie umysł przejmuje to tylko, co oczy dostrzegają. Poeta bez trudu poświecą lub pomija milczeniem to, co drugorzędne. Największą sztuką malarza jest zwrócić uwagę na to jedynie, co potrzebne.


nie-należy-wszystkiego-pokazywać-wydaje-ę-że-jest-to-trudniejsze-w-malarstwie-gdzie-umysł-przejmuje-to-tylko-co-oczy-dostrzegają-poeta-bez
eugene delacroixnienależywszystkiegopokazywaćwydajesiężejesttotrudniejszemalarstwiegdzieumysłprzejmujetylkocooczydostrzegająpoetabeztrudupoświecąlubpomijamilczeniemtodrugorzędnenajwiększąsztukąmalarzazwrócićuwagęnajedyniepotrzebnenie należynależy wszystkiegowszystkiego pokazywaćwydaje sięże jesttrudniejsze ww malarstwiegdzie umysłumysł przejmujeco oczyoczy dostrzegająpoeta bezbez trudutrudu poświecąpoświecą lublub pomijapomija milczeniemco drugorzędnenajwiększą sztukąsztuką malarzamalarza jestjest zwrócićzwrócić uwagęuwagę naco potrzebnenie należy wszystkiegonależy wszystkiego pokazywaćjest to trudniejszetrudniejsze w malarstwiegdzie umysł przejmujeprzejmuje to tylkoco oczy dostrzegająpoeta bez trudubez trudu poświecątrudu poświecą lubpoświecą lub pomijalub pomija milczeniemnajwiększą sztuką malarzasztuką malarza jestmalarza jest zwrócićjest zwrócić uwagęzwrócić uwagę nana to jedynie

Wszys­tko -  słowo bez­czel­ne i nadęte pychą. Po­win­no być pi­sane w cudzysłowie. Uda­je, że nicze­go nie pomija, że sku­pia, obej­mu­je, za­wiera i ma. A tym­cza­sem jest tylko strzępkiem zawieruchy.Żyjemy tylko po to, aby odkryć piękno. Wszystko inne jest jedynie sztuką oczekiwania.Tam, gdzie jest nasza niemoc, tam też jest siła. Tam gdzie jest nasza nędza, tam też jest nasza wielkość. Tam, gdzie jest ciemność, tam także panuje światło. Jednak tylko wiara może nam o tym powiedzieć i jedynie nadzieja pozwala nam to usłyszeć.Wystarczy zwrócić uwagę na człowieka, by stał się na swój sposób piękny.Wystarczy zwrócić uwagę na człowieka, by stał się pociągający i na swój sposób piękny.Kobieta sama wydaje na świat swe potomstwo, sama usuwa się z nim na drugi plan egzystencji, tam gdzie jest spokój i gdzie bez obawy można ustawić kołyskę. Sama w milczącej pokorze karmi i wychowuje dziecko.