Nie to, kim jes­teśmy, czy­ni z nas złym lub dob­rym. Co ro­bimy; to we­ryfi­kuje naszą przy­należność i zwyk­le jest tak, że próbu­jemy być dob­rzy, by nie uchodzić za złych, ale wys­tar­czająco źle nam to wychodzi, by za złych nas postrzegano. Z cyk­lu po­wieści


nie-to-kim-jes­teśmy-czy­-z nas-złym-lub-dob­rym-co ro­bimy-to we­ryfi­kuje-naszą-przy­należność-i zwyk­-jest tak
ridernietokimjes­teśmyczy­niz naszłymlubdob­rymco ro­bimyto we­ryfi­kujenasząprzy­należnośći zwyk­lejest także próbu­jemybyćdob­rzyby nie uchodzićza złychalewys­tar­czającoźlenamto wychodziby za złychnaspostrzeganocyk­lupo­wieścispad­ko­bier­cyprzeznaczenia kim jes­teśmyczy­ni z nasz nas złymzłym lublub dob­rymto we­ryfi­kuje nasząnaszą przy­należnośćprzy­należność i zwyk­lei zwyk­le jest także próbu­jemy byćbyć dob­rzyby nie uchodzić za złychale wys­tar­czającowys­tar­czająco źleźle namnam to wychodziby za złych nasnas postrzeganoz cyk­lucyk­lu po­wieściczy­ni z nas złymz nas złym lubzłym lub dob­rymto we­ryfi­kuje naszą przy­należnośćnaszą przy­należność i zwyk­leprzy­należność i zwyk­le jest także próbu­jemy być dob­rzyale wys­tar­czająco źlewys­tar­czająco źle namźle nam to wychodziby za złych nas postrzeganoz cyk­lu po­wieści

Ro­zum to nie gardło czy drew­no: mniej łyka. Ale dla włas­ne­go dob­ra pot­ra­fi wys­tru­gać z siebie wa­riata. Z cyk­lu po­wieści
ro­zum-to nie gardło-czy-drew­no-mniej-łyka-ale dla-włas­ne­go-dob­ra-pot­ra­fi-wys­tru­gać-z siebie-wa­riata-z cyk­lu-po­wieś
Lot­ny umysł zaw­sze lądu­je dob­rym pomysłem. Z cyk­lu po­wieści
lot­ny-umysł-zaw­sze-lą­-dob­rym-pomysłem-z-cyk­lu-po­wieś-spad­ko­bier­cy-przeznaczenia
Do po­pełnienia głupo­ty nie trze­ba pus­tki w głowie. Wys­tar­czy nóż na gar­dle. Z cyk­lu po­wieści
do po­pełnienia-głupo­ty-nie trze­ba-pus­tki-w głowie-wys­tar­czy nóż-na gar­dle-z-cyk­lu-po­wieś-spad­ko­bier­cy
Nie na wszys­tkich wy­ciągniętych dłoniach trze­ba złożyć swo­je życie. Na niektórych wys­tar­czy boche­nek chle­ba. Z cyk­lu po­wieści
nie-na wszys­tkich-wy­ągniętych-dłoniach-trze­ba-złożyć-swo­-życie-na niektórych-wys­tar­czy-boche­nek-chle­ba-z cyk­lu
Nie trze­ba widzieć piękna, żeby je za­pamiętać. Wys­tar­czy za­pamiętać zachwyt ludzi, którzy je widzieli. Z cyk­lu po­wieści
nie-trze­ba-widzieć-piękna-żeby- za­pamięć-wys­tar­czy za­pamięć-zachwyt-ludzi-którzy- widzieli-z-cyk­lu-po­wieś