Nie trze­ba widzieć piękna, żeby je za­pamiętać. Wys­tar­czy za­pamiętać zachwyt ludzi, którzy je widzieli. Z cyk­lu po­wieści


nie-trze­ba-widzieć-piękna-żeby- za­pamięć-wys­tar­czy za­pamięć-zachwyt-ludzi-którzy- widzieli-z-cyk­lu-po­wieś
ridernietrze­bawidziećpięknażebyje za­pamiętaćwys­tar­czy za­pamiętaćzachwytludziktórzyje widzielicyk­lupo­wieścispad­ko­bier­cyprzeznaczenianie trze­batrze­ba widziećwidzieć pięknażeby je za­pamiętaćwys­tar­czy za­pamiętać zachwytzachwyt ludziktórzy je widzieliz cyk­lucyk­lu po­wieścispad­ko­bier­cy przeznaczenianie trze­ba widziećtrze­ba widzieć pięknawys­tar­czy za­pamiętać zachwyt ludziz cyk­lu po­wieści

Do po­pełnienia głupo­ty nie trze­ba pus­tki w głowie. Wys­tar­czy nóż na gar­dle. Z cyk­lu po­wieści Nie na wszys­tkich wy­ciągniętych dłoniach trze­ba złożyć swo­je życie. Na niektórych wys­tar­czy boche­nek chle­ba. Z cyk­lu po­wieści Możesz omi­jać kłopo­ty sze­rokim łukiem, a i tak znajdą się ta­cy, którzy dos­tar­czą ci je pod nogi. Z cyk­lu po­wieści Żeby życie się właści­wie ułożyło trze­ba się wokół niego trochę naskakać. Z cyk­lu po­wieści Ro­zum to nie gardło czy drew­no: mniej łyka. Ale dla włas­ne­go dob­ra pot­ra­fi wys­tru­gać z siebie wa­riata. Z cyk­lu po­wieści To ty po­dej­mu­jesz kro­ki, żeby szczęście mogło nastąpić. Z cyk­lu po­wieści