Nie zna imienia pana a już randka rozbierana.


nie-zna-imienia-pana-a-już-randka-rozbierana
jan sztaudyngernieznaimieniapanajużrandkarozbierananie znazna imieniaimienia panajuż randkarandka rozbierananie zna imieniazna imienia panapana a juża już randkajuż randka rozbierananie zna imienia panaimienia pana a jużpana a już randkaa już randka rozbieranazna imienia pana a jużimienia pana a już randkapana a już randka rozbierana

Chciałbym, w niez­liczo­nych la­tach które na­dejdą, spot­kaw­szy zna­jomą twarz, móc po­wie­dzieć Taki władca [w krajach rządzonych despotycznie] ma tyle przywar, iż niebezpiecznym byłoby objawiać w świetle dziennym jego przyrodzoną tępotę. Żyje w ukryciu, nikt nie zna stanu, w jakim się znajduje. Na szczęście ludzie są w owych krajach tacy, iż trzeba jedynie imienia, aby im panować.Bóg zna świat, gdyż za­myślił go w swo­jej głowie jak­by z zewnątrz, za­nim go stworzył, my zaś za­sady świata nie zna­my, gdyż żyje­my w środ­ku i ogląda­my już stworzony.Randką nazywamy spotkanie, na które mężczyzna przychodzi z bukietem kwiatów, a kobieta ze spóźnieniem.Czas nie zna przerwy... Jest ciągłością nieuchwytną. Jest podobny do skrzydeł, które nas niosą w przyszłość i przygotowują do przeżywania wieczności, obiecanej nam przez Pana. Czas jest przedsmakiem wieczności.Proszę pana, proszę pana, taka jestem zakochana.