Nie znoszę pożegnań. Mają w sobie tyle utajonego dramatyzmu i tego, co może się stać, i tego, czego najczęściej nie można już odwołać.


nie-znoszę-pożegnań-mają-w-sobie-tyle-utajonego-dramatyzmu-i-tego-co-może-ę-stać-i-tego-czego-najczęściej-nie-można-już-odwołać
izabela bielińskanieznoszępożegnańmająsobietyleutajonegodramatyzmutegocomożesięstaćczegonajczęściejniemożnajużodwołaćnie znoszęznoszę pożegnańmają ww sobiesobie tyletyle utajonegoutajonego dramatyzmudramatyzmu ii tegoco możemoże sięsię staći tegoczego najczęściejnajczęściej nienie możnamożna jużjuż odwołaćnie znoszę pożegnańmają w sobiew sobie tylesobie tyle utajonegotyle utajonego dramatyzmuutajonego dramatyzmu idramatyzmu i tegoco może sięmoże się staćczego najczęściej nienajczęściej nie możnanie można jużmożna już odwołaćmają w sobie tylew sobie tyle utajonegosobie tyle utajonego dramatyzmutyle utajonego dramatyzmu iutajonego dramatyzmu i tegoco może się staćczego najczęściej nie możnanajczęściej nie można jużnie można już odwołaćmają w sobie tyle utajonegow sobie tyle utajonego dramatyzmusobie tyle utajonego dramatyzmu ityle utajonego dramatyzmu i tegoczego najczęściej nie można jużnajczęściej nie można już odwołać

Według lekarzy jedynym sposobem utrzymania zdrowia jest jedzenie tego, na co się nie ma chęci, picie tego, czego się nie lubi i robienie tego, czego by się wolało nie robić.Wzbogacić się można, nie dodając nic do tego, co się ma, ale ujmując dużo z tego, czego się potrzebuje.Człowiek wygrywa życie, jeśli pragnie tego, czego może dokonać i dokonuje tego, czego pragnie.W malarstwie można próbować wszystkiego, ma się do tego prawo, pod warunkiem, że nigdy tego się już nie powtórzy.Wszyscy po prostu się ze mnie śmieją. Nie znoszę tego. Czy nie mogę być kimś innym? Mój Boże, jak długo można być sexy?Czego nie wiem, tego się lękam; czego się lękam, tego nienawidzę; czego nienawidzę, to chcę zniszczyć.