Nieszczęście właściwie nie zmienia charakteru i nie stwarza w nim nowych rysów, ale uwypukla jedynie predyspozycje z dawna w nim istniejące.


nieszczęście-właściwie-nie-zmienia-charakteru-i-nie-stwarza-w-nim-nowych-rysów-ale-uwypukla-jedynie-predyspozycje-z-dawna-w-nim-istnieją
stefan zweignieszczęściewłaściwieniezmieniacharakterustwarzanimnowychrysówaleuwypuklajedyniepredyspozycjedawnaistniejącenieszczęście właściwiewłaściwie nienie zmieniazmienia charakterucharakteru ii nienie stwarzastwarza ww nimnim nowychnowych rysówale uwypuklauwypukla jedyniejedynie predyspozycjepredyspozycje zz dawnadawna ww nimnim istniejącenieszczęście właściwie niewłaściwie nie zmienianie zmienia charakteruzmienia charakteru icharakteru i niei nie stwarzanie stwarza wstwarza w nimw nim nowychnim nowych rysówale uwypukla jedynieuwypukla jedynie predyspozycjejedynie predyspozycje zpredyspozycje z dawnaz dawna wdawna w nimw nim istniejącenieszczęście właściwie nie zmieniawłaściwie nie zmienia charakterunie zmienia charakteru izmienia charakteru i niecharakteru i nie stwarzai nie stwarza wnie stwarza w nimstwarza w nim nowychw nim nowych rysówale uwypukla jedynie predyspozycjeuwypukla jedynie predyspozycje zjedynie predyspozycje z dawnapredyspozycje z dawna wz dawna w nimdawna w nim istniejącenieszczęście właściwie nie zmienia charakteruwłaściwie nie zmienia charakteru inie zmienia charakteru i niezmienia charakteru i nie stwarzacharakteru i nie stwarza wi nie stwarza w nimnie stwarza w nim nowychstwarza w nim nowych rysówale uwypukla jedynie predyspozycje zuwypukla jedynie predyspozycje z dawnajedynie predyspozycje z dawna wpredyspozycje z dawna w nimz dawna w nim istniejące

Nie­szczęście właści­wie nie zmienia cha­rak­te­ru i nie stwarza w nim no­wych rysów, ale uwy­puk­la je­dynie pre­dys­po­zyc­je z daw­na w nim istniejące.Sta­rałam się z nim po­roz­ma­wiać. Ale nie z nim czy krzycząc do góry coś od­po­wie nie to tyl­ko echo.....Powraca.Człowieko­wi często zda­je się, że się już skończył, że się w nim nic więcej nie po­mieści. Ale po­mie­szczą się w nim jeszcze zaw­sze no­we cier­pienia, no­we ra­dości, no­we grzechy.nim stąd zniknę nie za­pomi­naj świstu który wprasza się na miej­sce słońca nim stąd zniknę przy­tulaj szczerością na­wet te najzimniejsze dni da­ne od życia nim stąd zniknę myślą słowem ciałem tuż obok będę jeszcze trochę trwała nim stąd zniknę na­rodzę się na nowo w źdźble trawy szu­mem kojącym nie tyl­ko ptaki przyw­działy nostalgię Wiedza, którą się tylko obrasta, niczego w człowieku nie zmienia albo zmienia go jedynie pozornie, z zewnątrz, jedno ubranie zmienia na inne. Ten zaś, kto się uczy poprzez branie w siebie, przechodzi nieustanne przemiany, ponieważ wciela w swoją istotę to, czego się uczy.Praw­dzi­wy przy­jaciel to ten, który nie na­zywa się nim, a nim jest.