Nieważne jak da­leko od do­mu rzu­ci nas życie, wspom­nienia zaw­sze nas tam przyp­ro­wadzą. Z cyk­lu po­wieści


nieważne-jak da­leko-od do­mu-rzu­-nas-życie-wspom­nienia-zaw­sze-nas-tam-przyp­ro­wadzą-z-cyk­lu-po­wieś-spad­ko­bier­cy
ridernieważnejak da­lekood do­murzu­cinasżyciewspom­nieniazaw­szetamprzyp­ro­wadzącyk­lupo­wieścispad­ko­bier­cyprzez­nacze­nianieważne jak da­lekojak da­leko od do­muod do­mu rzu­cirzu­ci nasnas życiewspom­nienia zaw­szezaw­sze nasnas tamtam przyp­ro­wadząz cyk­lucyk­lu po­wieścispad­ko­bier­cy przez­nacze­nianieważne jak da­leko od do­mujak da­leko od do­mu rzu­ciod do­mu rzu­ci nasrzu­ci nas życiewspom­nienia zaw­sze naszaw­sze nas tamnas tam przyp­ro­wadząz cyk­lu po­wieścinieważne jak da­leko od do­mu rzu­cijak da­leko od do­mu rzu­ci nasod do­mu rzu­ci nas życiewspom­nienia zaw­sze nas tamzaw­sze nas tam przyp­ro­wadząnieważne jak da­leko od do­mu rzu­ci nasjak da­leko od do­mu rzu­ci nas życiewspom­nienia zaw­sze nas tam przyp­ro­wadzą

Dobę uważamy za krótką i wielu blis­kim zaczy­na być przez to za da­leko do nas. Z cyk­lu po­wieści
dobę-uważamy-za krótką-i wielu-blis­kim-zaczy­na-być-przez-to za da­leko-do nas-z-cyk­lu-po­wieś-spad­ko­bier­cy
Niejed­no roz­sta­nie przy­wiera do nas na stałe. Z cyk­lu po­wieści
niejed­no-roz­sta­nie-przy­wiera-do nas-na stałe-z-cyk­lu-po­wieś-spad­ko­bier­cy-przez­nacze­nia
Tyl­ko gdzienieg­dzie jest to, co dla nas znaczy wszys­tko. Z cyk­lu po­wieści
tyl­ko-gdzienieg­dzie-jest to-co dla-nas-znaczy-wszys­tko-z-cyk­lu-po­wieś-spad­ko­bier­cy-przez­nacze­nia
Ser­ce jest twier­dzą, która zaw­sze upa­da tyl­ko przez tych, których sa­ma do siebie wpuściła. Z cyk­lu po­wieści
ser­-jest twier­dzą-która-zaw­sze-upa­da-tyl­ko-przez-tych-których-­-do siebie-wpuśła-z-cyk­lu-po­wieś-spad­ko­bier­cy