Nigdy nie wolno zapomnieć, że w dusze młodzieży można tylko to wszczepić, co się pragnie, aby tam na zawsze pozostało.


nigdy-nie-wolno-zapomnieć-że-w-dusze-młodzieży-można-tylko-to-wszczepić-co-ę-pragnie-aby-tam-na-zawsze-pozostało
francois fenelonnigdyniewolnozapomniećżeduszemłodzieżymożnatylkotowszczepićcosiępragnieabytamnazawszepozostałonigdy nienie wolnowolno zapomniećw duszedusze młodzieżymłodzieży możnamożna tylkoco sięsię pragnieaby tamtam nana zawszezawsze pozostałonigdy nie wolnonie wolno zapomniećże w duszew dusze młodzieżydusze młodzieży możnamłodzieży można tylkotylko to wszczepićco się pragnieaby tam natam na zawszena zawsze pozostałonigdy nie wolno zapomniećże w dusze młodzieżyw dusze młodzieży możnadusze młodzieży można tylkomożna tylko to wszczepićaby tam na zawszetam na zawsze pozostałoże w dusze młodzieży możnaw dusze młodzieży można tylkomłodzieży można tylko to wszczepićaby tam na zawsze pozostało

Dobre życie okupuje się często męką i cierpieniem i nie wolno tego nigdy zapomnieć, aby dobro nie spłoszyło się niewdzięcznością.Artysta, który pragnie poklasku, a skarży się na małe uznanie tłumu, stoi jeszcze w przedsionku sztuki, nie czuje się jej panem, który łask nie żebrze, tylko hojną ręką je na tłum rzuca i nie pragnie podzięki - tej pragnie tylko plebejusz w duchu, jej pragnie tylko dorobkiewicz.Pisarz nigdy nie powinien tak wyczerpywać przedmiotu, aby czytelnikowi nie pozostało nic do myślenia.Tam gdzie to konieczne, bądź surowy, ale nigdy nie obrażaj. Surowość można wybaczyć, obrażania nigdy.Pisząc nie trzeba tak wyczerpywać przedmiotu, aby nic nie pozostało dla czytelnika. Nie chodzi wszako o to, aby ludzie czytali, ale aby myśleli.Nigdy nie odkryje się rzeczywistości raz na zawsze. Prawda będzie zawsze nowa. Inaczej byłaby tylko systemem, jeszcze nędzniejszym od natury.