Nikt nie jest samotną wyspą.


nikt-nie-jest-samotną-wyspą
john donneniktniejestsamotnąwyspąnikt nienie jestjest samotnąsamotną wyspąnikt nie jestnie jest samotnąjest samotną wyspąnikt nie jest samotnąnie jest samotną wyspąnikt nie jest samotną wyspą

Chodziła zatłoczo­nymi uli­cami, nieus­tannie samotna. Zjeździła wiele miast, szu­kając brat­niej duszy. La­tała w przes­tworzach, podzi­wiając niebo... ...nikt jej zauważał po­mimo jej piękna. Nadzieja... niewidzial­na przy­jaciółka, której nikt nie dos­trze­ga i nikt nie chce.Była Je­go tłem, Lalką ub­raną w ład­ne piórka, Cieniem, bez które­go nikt jej nie widział. Była wiat­rem znad doliny, Pias­kiem pod stopami, La­taw­cem unoszącym się na niebie. Była za­bawką bez sznurków, Bez­ludną wyspą, oazą spo­koju, Śmie­chem i pośpie­chem Je­go życia. Ona i On. Po­dob­ni? In­ni? Szczęśliwi...Anglia jest wyspą. Anglia nie jest temu winna - ale ja też nie.Żaden człowiek nie jest wyspą, tylko sam dla siebie. Każdy jest skrawkiem kontynentu, częścią całości. Śmierć każdego innego dotyczy również mnie, bo jestem włączony w ludzkość. Dlatego nie pytaj nigdy, komu bije dzwon. On bije tobie.Honor to stroma wyspa bez brzegów, nie można na nią wrócić, gdy ją już się opuściło.Nikt z Was nie jest mną, nikt nie wie, co czuję każde­go ran­ka czy wieczoru. Je­dynym, co każdy z Was może od­czuć, jest mo­ja nienawiść. Mo­ja Miłość, za­rezer­wo­wana jest tyl­ko dla jed­nej osoby.