Och, ten ko­tek chy­ba nie lu­bi łaskotek.


och-ten-ko­tek-chy­ba-nie lu­bi-łaskotek
wonderful348ochtenko­tekchy­banie lu­biłaskotekten ko­tekko­tek chy­bachy­ba nie lu­binie lu­bi łaskotekten ko­tek chy­bako­tek chy­ba nie lu­bichy­ba nie lu­bi łaskotekten ko­tek chy­ba nie lu­biko­tek chy­ba nie lu­bi łaskotekten ko­tek chy­ba nie lu­bi łaskotek

W chwi­lach niedo­li człowiek szu­ka po­cie­chy w tym, że zes­pa­la swój smu­tek ze smut­kiem innych.Szy­bo­wać jak ptak poczuć wol­ność, jak we śnie marzył pe­wien liść Pod­much zer­wał liść a ten, ku górze się wzbił ma­giczna chwila Zdep­ta­ny lis­tek nieg­dyś całością drze­wa smu­tek od­czu­wał Kto pier­wszy gu­zik chy­bi, ten już nie da so­bie ra­dy z zapinaniem.W pew­nej no­cy krótkiej, bo czerwcowej Chy­ba w czwar­tek, on pod­szedł do niej I zap­ro­sił ją na ka­wy małą filiżankę Ona się zgodziła i tak zdo­był koleżankę(?) „Możesz po­całować Pannę Młodą.” – JAK SIĘ NA­ZYWA TO UCZU­CIE W GŁOWIE, UCZU­CIE TĘSKNE­GO ŻALU, ŻE RZECZY SĄ TA­KIE, JA­KIE NAJ­WY­RAŹNIEJ SĄ? – Chy­ba smu­tek, pa­nie. A teraz... – JES­TEM ZASMUTKOWANY.Ci, co lękają się żartu, niezbyt ufają we własne siły. To, Herkulesy, którzy boją się łaskotek.