Po­zos­tają słowa które do mnie trafiają.. i te co ster­czą w gar­dle, jak źle wys­trze­lona strzała.


po­zos­tają-słowa-które-do mnie-trafiają-i-te co ster­czą-w gar­dle-jak ź-wys­trze­lona-strzała
smurf007po­zos­tająsłowaktóredo mnietrafiająte co ster­cząw gar­dlejak źlewys­trze­lonastrzałapo­zos­tają słowasłowa którektóre do mniedo mnie trafiająi te co ster­cząte co ster­czą w gar­dlejak źle wys­trze­lonawys­trze­lona strzałapo­zos­tają słowa któresłowa które do mniektóre do mnie trafiająi te co ster­czą w gar­dlejak źle wys­trze­lona strzałapo­zos­tają słowa które do mniesłowa które do mnie trafiająpo­zos­tają słowa które do mnie trafiają

Do po­pełnienia głupo­ty nie trze­ba pus­tki w głowie. Wys­tar­czy nóż na gar­dle. Z cyk­lu po­wieści Wys­tar­czy tyl­ko za­mienić Ludzie są jak wiatr. Jed­ni lek­ko prze­lecą przez życie i nic po nich nie zos­ta­je, drudzy dmą jak wichry, więc zos­tają po nich ser­ca złama­ne, jak ja­kies drze­wa po hu­raga­nie. A in­ni wieją jak trze­ba. Ty­le, żeby wszys­tko na czas mogło kwitnąć i owo­cować. I po tych zos­ta­je piękno nasze­go świata...ciało zbyt rozgrzane po gar­dle tańczą iskry drę stru­ny Twym imieniem spal mnie dziś swoim płomieniem bo tęsknię Mężczyz­na to strzała skiero­wana w przyszłość, a ko­bieta jest miej­scem, z które­go ta strzała wychodzi.