Poez­ja jest drugą twarzą duszy.


poez­ja-jest drugą-twarzą-duszy
odisseas elitispoez­jajest drugątwarząduszypoez­ja jest drugąjest drugą twarzątwarzą duszypoez­ja jest drugą twarząjest drugą twarzą duszypoez­ja jest drugą twarzą duszy

Poez­ja jest spo­wie­dzią duszy, a nie wyt­wo­rem ludzkiej myśli.Sztu­ka jest od­twarza­niem rzeczy, bądź kon­struowa­niem form, bądź wy­rażaniem przeżyć - jeśli wytwór te­go od­twarza­nia, kon­struowa­nia, wy­rażania jest zdol­ny zachwy­cać bądź wzruszać, bądź wstrząsać.Dwie są bowiem melancholije: jedna jest w mocy, druga ze słabości; pierwsza jest skrzydłami ludzi wysokich, druga kamieniem ludzi topiących się.W poez­ji nurtów jest wiele.Poez­ja jest tym, co da­je us­ta rzeczom niemym.Co by było, gdy­by poez­ji nie było Ja­kich słów używa­liby kochankowie Nie wzo­rując się na poety słowie Czy można byłoby szum la­su opisać Plusk wo­dy, pro­mień słońca, blask księżyca Wszys­tko byłoby ta­kie jak wygląda Ale prze­cież ten stan nie jest możliwy Człowiek, osob­nik wyjątko­wo wrażliwy Poezję w ser­cu swoim czułym nosi Nie mu­si te­go zgrab­nym ry­mem głosić Co tam, opi­sane księżyc, słońce, las Bez me­tafor i rymów poez­ja jest w nas