Poez­ja jest sta­ra jak świat i skończy się do­piero z nim ra­zem. Wy­nale­ziono pług, aby zas­po­koić głód chle­ba, i wy­nale­ziono poezję, aby zas­po­koić głód piękna.


poez­ja-jest sta­ra-jak świat-i skończy ę-do­piero-z nim-ra­zem-wy­nale­ziono pług-aby zas­po­koić-głód-chle­ba
jan parandowskipoez­jajest sta­rajak świati skończy siędo­pieroz nimra­zemwy­nale­ziono pługaby zas­po­koićgłódchle­bai wy­nale­zionopoezjępięknapoez­ja jest sta­rajest sta­ra jak światjak świat i skończy sięi skończy się do­pierodo­piero z nimz nim ra­zemaby zas­po­koić głódgłód chle­bai wy­nale­ziono poezjęaby zas­po­koić głódgłód pięknapoez­ja jest sta­ra jak światjest sta­ra jak świat i skończy sięjak świat i skończy się do­pieroi skończy się do­piero z nimdo­piero z nim ra­zemaby zas­po­koić głód chle­baaby zas­po­koić głód piękna

Egoizm nie jest ani dob­ry ani zły. Egoizm jest rzeczą ludzką, jest mo­torem przet­rwa­nia. Ale ma dwie mas­ki. Lub – jak kto wo­li – dwie skraj­ności. Ego­cen­tryzm to egoizm, który zas­po­kaja swo­je pot­rze­by i prag­nienia, nie sza­nując in­nych. Al­truizm to egoizm, który, aby zas­po­koić siebie, zas­po­kaja prze­de wszys­tkim pot­rze­by i prag­nienia innych.Niena­wiść zaśle­pia, gniew ogłusza, a ten, kto prag­nie zas­po­koić żądzę zem­sty, może przy­pad­kiem na­pić się goryczy.Bóg, ja­ki je­dyny, może zas­po­koić naj­bar­dziej pod­sta­wową pot­rzebę two­jego ser­ca - pot­rzebę by­cia kocha­nym bez względu na to kim jes­teś, jaką war­tość masz w swoich oczach i oczach innych.Je­den mały kwiatek, ofiaro­wany z ser­ca przez zu­pełnie ob­ce­go mężczyznę, pot­ra­fi ukoić wszys­tkie tęskno­ty i zas­po­koić uni­wer­salne prag­nienie ko­biety, by być ob­sy­pywaną kwiatami.Głód gasi miłość, a jeżeli nie głód, to czas.Gdy­by po śmier­ci było życie, miałbym szansę, nieważne kiedy umrę, zas­po­koić większość mej og­romnej cieka­wości i tęskno­ty. Ale jeśli śmierć to tyl­ko nie kończący się sen bez snów, mo­ja nadzieja jest płon­na. Być może ta per­spek­ty­wa da­je mi od­ro­binę do­dat­ko­wej mo­tywac­ji do ut­rzy­mywa­nia się przy życiu.