poz­nałem-w żuciu-wiele-rzeczy-poz­nałem-siebie-poz­nam-i ciebie-poz­nałem-również-naturę-poz­nałem-również-sens-is­tnienia
rychcikpoz­nałemw żuciuwielerzeczypoz­nałemsiebiepoz­nami ciebierównieżnaturęsensis­tnieniażyciepowołanieswojąpasjęwiaręi bo­ga~pa­wełrychlica poz­nałem w żuciuw żuciu wielewiele rzeczypoz­nałem siebiesiebie poz­nampoz­nam i ciebiepoz­nałem równieżrównież naturępoz­nałem równieżrównież senssens is­tnieniapoz­nałem równieżrównież życiepoz­nałem równieżrównież powołaniepoz­nałem równieżrównież swojąswoją pasjępoz­nałem równieżrównież wiarę~pa­weł rychlica poz­nałem w żuciu wielew żuciu wiele rzeczypoz­nałem siebie poz­namsiebie poz­nam i ciebiepoz­nałem również naturępoz­nałem również sensrównież sens is­tnieniapoz­nałem również życiepoz­nałem również powołaniepoz­nałem również swojąrównież swoją pasjępoz­nałem również wiarę

Kiedy już mi się zdało, że re­gułę jakąś poz­nałem, oka­zywała się tyl­ko zbiegiem wyjątków.Poz­nałem od­po­wie­dzi na py­tania. I te od­po­wie­dzi mnie zabiły.już nie liczę gwiazd noc ziębi je i kruszy gdy znów śnisz mi się bezsenny bezpowrotny czuję i słyszę jak mi ser­ce uderza bezżałobnie posłuszne w boleściach poz­nałem go­rycz łez nie znając sma­ku szczęścia Ga­leonem za­gubiłem się na środ­ku oceanu, i do­padł mnie sztorm, i por­wały mnie fa­le, i poz­nałem gniew na­tury, i dry­fując zna­lazłem. Zna­lazłem szczęście i spokój w os­tatniej des­ce ratunku.— Poz­nałem Cię wpraw­dzie w wo­li Przypadku; — Zas­tałem w smut­ku, — żałości, — niestatku; — Pragnąłem być Ci Nat­chnieniem, — Two­jej duszy Pokrzepieniem; — Lecz Ty Nie wy­kazałeś się na­wet Sumieniem; — Wziąłeś co chciałeś, — skrzyw­dziłeś, — wykorzystałeś; — A mnie w Niedo­le sa­mego posłałeś.Aby poz­nać is­totę Bo­ga w Je­go wiel­kości, trze­ba naj­pierw poz­nać is­totę sa­mego siebie w swo­jej małości, ja­ko że nikt nie poz­na Bo­ga, kto wcześniej nie poz­nał siebie.