Próżność - to najżałośniej­sza pos­tać miłości do ludzi, którą, gdy nie stać nas na sa­mych siebie, każe nam żyć nie ty­le dla dru­gich, ile przez dru­gich i w oczach drugich.


próżność- to najżałośniej­sza-pos­ć-miłoś-do ludzi-którą-gdy-nie stać-nas-na ­mych-siebie-każe-nam-żyć-nie ty­-dla
maria dąbrowskapróżność to najżałośniej­szapos­taćmiłoścido ludziktórągdynie staćnasna sa­mychsiebiekażenamżyćnie ty­ledladru­gichileprzezdru­gichi w oczachdrugich to najżałośniej­sza pos­taćpos­tać miłościmiłości do ludzigdy nie staćnie stać nasnas na sa­mychna sa­mych siebiekaże namnam żyćżyć nie ty­lenie ty­le dladla dru­gichile przezprzez dru­gichdru­gich i w oczachi w oczach drugich to najżałośniej­sza pos­tać miłościpos­tać miłości do ludzigdy nie stać nasnie stać nas na sa­mychnas na sa­mych siebiekaże nam żyćnam żyć nie ty­leżyć nie ty­le dlanie ty­le dla dru­gichile przez dru­gichprzez dru­gich i w oczachdru­gich i w oczach drugich

Wrażli­wa była, nad wy­raz czuła. Dla­tego jednych na dru­gich szczuła. I żeby nie było, po­niżej wer­sja druga. Dla każde­go coś miłego : Wrażli­wy był, nad wy­raz czuł. Dla­tego jednych na dru­gich szczuł.Tra­cić siebie dla dru­gich to jest właśnie od­najdy­wać siebie.Jes­teśmy dob­rzy dla dru­gich, aby się so­bie więcej podobać.Nie­szczęśli­wi z cier­pień dru­gich od­noszą pociechę.Chętnie dru­gich na­pomi­namy, ale sa­mi upom­nień niechętnie słuchamy.To złodziej­skie ser­ce, które ze szkodą dru­gich chce być bogate.