Pra­wie cała li­tera­tura, pra­wie cała poez­ja, pra­wie cała sztu­ka wy­rosły z ludzkiego bólu; w niebie chy­ba sztu­ki nie ma.


pra­wie-cała-li­tera­tura-pra­wie-cała-poez­ja-pra­wie-cała-sztu­ka-wy­rosły-z ludzkiego-bólu-w niebie-chy­ba-sztu­ki-nie 
leszek kołakowskipra­wiecałali­tera­turapra­wiepoez­jasztu­kawy­rosłyz ludzkiegobóluw niebiechy­basztu­kinie mapra­wie całacała li­tera­turapra­wie całacała poez­japra­wie całacała sztu­kasztu­ka wy­rosływy­rosły z ludzkiegoz ludzkiego bóluw niebie chy­bachy­ba sztu­kisztu­ki nie mapra­wie cała li­tera­turapra­wie cała poez­japra­wie cała sztu­kacała sztu­ka wy­rosłysztu­ka wy­rosły z ludzkiegowy­rosły z ludzkiego bóluw niebie chy­ba sztu­kichy­ba sztu­ki nie mapra­wie cała sztu­ka wy­rosłycała sztu­ka wy­rosły z ludzkiegosztu­ka wy­rosły z ludzkiego bóluw niebie chy­ba sztu­ki nie mapra­wie cała sztu­ka wy­rosły z ludzkiegocała sztu­ka wy­rosły z ludzkiego bólu

Prawie cała literatura, prawie cała poezja, prawie cała sztuka wyrosły z ludzkiego bólu i {cierpienia;} w niebie chyba sztuki nie ma. -Kolakowski
prawie-cała-literatura-prawie-cała-poezja-prawie-cała-sztuka-wyrosły-z-ludzkiego-bólu-i-cierpienia-w-niebie-chyba-sztuki-nie
Faj­nie byłoby, pra­cując nad czymś, nag­le po­wie­dzieć do siebie: - Ja już tą sy­tuację gdzieś widziałem... - i wie­dzieć, jak cała spra­wa się potoczy. -Adam Małysz
faj­nie-byłoby-pra­cując-nad-czymś-nag­-po­wie­dzieć-do siebie- ja już-tą sy­tuację-gdzieś-widziałem- i wie­dzieć
Naj­pierw pra­wa człowieka... Te­raz pra­wa zwierząt. Po­tem pra­wa roślin! Później pra­wa mik­robów!!! CZY ONI KIEDYŚ SKOŃCZĄ!!!!???  -karaczan19
naj­pierw-pra­wa-człowieka-te­raz pra­wa-zwierząt-po­tem pra­wa-roślin-później-pra­wa-mik­robów-czy-oni-kiedyŚ-skoŃczĄ