Pro­mienie skrzące, Dłoń opa­da na wietrze, Ru­dawy taniec.


pro­mienie-skrzą-dłoń-opa­da-na wietrze-ru­dawy-taniec
grafomankapro­mienieskrzącedłońopa­dana wietrzeru­dawytaniecpro­mienie skrzącedłoń opa­daopa­da na wietrzeru­dawy taniecdłoń opa­da na wietrze

W mo­jej głowie, Ja­wi się obraz, Pla­ma jasna, Na czar­nych myślach, Lato, Czuję ciepło, Trzy­mam jej dłoń, Zmęczo­ne popołudnie, Pozwól mi proszę raz jeszcze, Poczuć na mo­jej twarzy, Pro­mienie te­go sier­pniowe­go słońca, Ten wie­czo­ry wiatr.chcę ci opowiadać gdy opa­dam przez wiatr byś słowem wsparcia mógł mnie podnieść i zwyciężyć syg­nał w słuchawce właśnie krzyczy że słuchasz in­nych opowieści zajęte i po wietrze Pew­ne­go dnia zap­rzęgniemy do pra­cy przypływy i odpływy, uwięzi­my pro­mienie słońca.Spa­dające krop­le pożądania Me­lodia oddechu za­cis­ka dłoń Pro­wadzi do tanga słabnącym ryt­mem mo­jego serca Spoj­rze­niem zniewala wi­ruje do­tyk szeptów i oddechów Pro­wadź… wład­czą ręką drogą rozkoszy Zam­knij mnie w ob­reczy ramion. Ujarzmij! Op­leć nadgarstki Do­tykaj natchnieniem Nie pozwól złożyć skrzydeł...pro­mienie słońca w zachodzie szmer mgieł wie­czor­nych krzyk wiat­ru przy rzece już przes­tały wzbudzać emocje Wios­na to nadzieja kwitnąca, która budzi wszys­tkich z le­tar­gu zi­mowe­go. Wy­syła pro­mienie słoneczne, aby ludzi roz­po­godzić i op­ty­mizm wlać w serca.