Prze­moc wo­bec ciała za­bija też duszę.


prze­moc-wo­bec-ciała-za­bija-też-duszę
barbara rosiekprze­mocwo­becciałaza­bijateżduszęprze­moc wo­becwo­bec ciałaciała za­bijaza­bija teżteż duszęprze­moc wo­bec ciaławo­bec ciała za­bijaciała za­bija teżza­bija też duszęprze­moc wo­bec ciała za­bijawo­bec ciała za­bija teżciała za­bija też duszęprze­moc wo­bec ciała za­bija teżwo­bec ciała za­bija też duszę

Na zaw­sze mój w tros­kli­wych objęciach Tonący każde­go dnia Nie chcesz złapać oddechu Prze­pełnione­go Światem Wzdychasz me­go ser­ca bicie Kosztu­jesz fak­tu­ry me­go ciała Ma­niakal­nie prze­suwając dłonie Po bla­dej złak­nionej skórze Uk­ry­wającej Duszę Przed złym dotykiem Kochaj nie ustając Prag­nij kochając Połóż me ser­ce na poduszce Obok Twojego Niech biją razem Nie wol­no się bać, strach za­bija duszę. Strach to mała śmierć, a wiel­kie unicestwienie. Sta­wię mu czoło. Niech przej­dzie po mnie i prze­ze mnie. A kiedy przej­dzie, od­wrócę oko swej jaźni na je­go drogę. Którędy przeszedł strach, tam nie ma nic. Jes­tem tyl­ko ja.Sa­mot­ność łączy ciała, a dusze cierpienie.Od­po­wie­dzcie prze­mocą na prze­moc. Jeśli je­den z nas upad­nie dziś, pięciu prze­ciw­ników mu­si upaść jutro.Ciała ludzkie kochają się częściej niż dusze.Sztuka lekarska leczy choroby ciała, a mądrość uwalnia dusze od namiętności.