Przy­jem­na to rzecz um­rzeć z włas­nej ręki.


przy­jem­na-to rzecz-um­rzeć-z włas­nej-ręki
tacytprzy­jem­nato rzeczum­rzećz włas­nejrękiprzy­jem­na to rzeczto rzecz um­rzećum­rzeć z włas­nejz włas­nej rękiprzy­jem­na to rzecz um­rzećto rzecz um­rzeć z włas­nejum­rzeć z włas­nej rękiprzy­jem­na to rzecz um­rzeć z włas­nejto rzecz um­rzeć z włas­nej rękiprzy­jem­na to rzecz um­rzeć z włas­nej ręki

Ka­riera ar­tysty po­dob­na jest ka­rie­rze kur­ty­zany: naj­pierw dla włas­nej przy­jem­ności, po­tem dla przy­jem­ności in­nych, a w końcu dla pieniędzy.Nie ma miłości obus­tron­nej. Nie ma wte­dy szcze­rości. Jest to krępujące. Nie ma miłości ab­so­lut­nej i wza­jem­nej. Wte­dy ktoś się wy­cofu­je. Cze­goś nie może znieść. To chy­ba czys­ty egoizm. Chce się kochać bar­dziej niż być kocha­nym. Włas­ne uczu­cie ma coś z włas­nej miłości, czy­jeś uczu­cie jest jak gdy­by wtar­gnięciem we własną miłość.Życie człowieka od pew­ne­go wieku składa się z włas­nych trosk i włas­nych przy­jem­ności, na sta­rość zaś - z włas­nych trosk i cudzych przyjemności.Mężczyz­na ściślej docho­wuje ta­jem­ni­cy cudzej niż włas­nej - niewias­ta czy­ni wręcz przeciwnie.Tak przy­jem­nie pat­rzeć na świat, kiedy ser­ce dobre.- Co byś chciał na święta syn­ku? - za­pytała mama - Ma­mo... - od­parł - Żaden pieniądz, żad­na rzecz ma­terial­na, ani przy­jem­ność nie od­da mi uczu­cia gdy była przy mnie.