Przychodzisz naga Kneb­lu­jesz usta Wiążesz ręce Al­bo sta­wiasz szybę Między nami Mogę pat­rzeć Porządać, pragnąć Ale nie wol­no mi  Nic głębiej czuć Mogę dotykać Na odległość Całować słowa Lecz nie użyć ust Mogę być o krok I muszę być krok w krok Ale nie razem Muszę ufać słowu Ale nie wol­no mi Wie­rzyć w czyn  


przychodzisz-naga-kneb­lu­jesz-usta-wiążesz-rę-al­bo-sta­wiasz-szybę-między-nami-mogę-pat­rzeć-porządać-pragnąć-ale-nie wol­no-mi 
szpiekprzychodzisznagakneb­lu­jeszustawiążeszręceal­bosta­wiaszszybęmiędzynamimogępat­rzećporządaćpragnąćalenie wol­nomi nicgłębiejczućdotykaćnaodległośćcałowaćsłowalecznie użyćustbyćo krokmuszękrokw kroknie razemmuszęufaćsłowumiwie­rzyćw czyn przychodzisz naganaga kneb­lu­jeszkneb­lu­jesz ustausta wiążeszwiążesz ręceręce al­boal­bo sta­wiaszsta­wiasz szybęszybę międzymiędzy naminami mogęmogę pat­rzećpat­rzeć porządaćpragnąć aleale nie wol­nonie wol­no mi mi  nicnic głębiejgłębiej czućczuć mogęmogę dotykaćdotykać nana odległośćodległość całowaćcałować słowasłowa leczlecz nie użyćnie użyć ustust mogęmogę byćbyć o kroko krok ii muszęmuszę byćbyć krokkrok w krokw krok aleale nie razemnie razem muszęmuszę ufaćufać słowusłowu aleale nie wol­nonie wol­no mimi wie­rzyćwie­rzyć w czynw czyn  przychodzisz naga kneb­lu­jesznaga kneb­lu­jesz ustakneb­lu­jesz usta wiążeszusta wiążesz ręcewiążesz ręce al­boręce al­bo sta­wiaszal­bo sta­wiasz szybęsta­wiasz szybę międzyszybę między namimiędzy nami mogęnami mogę pat­rzećmogę pat­rzeć porządaćpragnąć ale nie wol­noale nie wol­no mi nie wol­no mi  nicmi  nic głębiejnic głębiej czućgłębiej czuć mogęczuć mogę dotykaćmogę dotykać nadotykać na odległośćna odległość całowaćodległość całować słowacałować słowa leczsłowa lecz nie użyćlecz nie użyć ustnie użyć ust mogęust mogę byćmogę być o krokbyć o krok io krok i muszęi muszę byćmuszę być krokbyć krok w krokkrok w krok alew krok ale nie razemale nie razem muszęnie razem muszę ufaćmuszę ufać słowuufać słowu alesłowu ale nie wol­noale nie wol­no minie wol­no mi wie­rzyćmi wie­rzyć w czynwie­rzyć w czyn  

Wszys­tko co pol­skie jest mo­je: nicze­go się wyrzec nie mogę. Wol­no mi być dum­nym z te­go, co w Pol­sce jest wiel­kie, ale muszę przyjąć i upo­korze­nie, które spa­da na naród za to co jest w nim marne.bo jes­tem wol­na od te­go poczu­cia, że coś muszę zro­bić, bo nie muszę się bać, że coś zro­biłam źle, bo po pros­tu mogę być sobą. nie muszę się poświęcać i męczyć. zas­ta­nawiać się, co będzie jut­ro. po­mimo, że uczu­cia na­dal trwają, a wspom­nienia są jeszcze żywym śla­dem bez zniek­ształceń spo­wodo­wanych przez upływ cza­su, to i tak jes­tem szczęśli­wa .Tak wiem... Mieliśmy z tym pocze­kać. Kiedy nie mogę... musze Ci to po­wie­dzieć. ...KOCHAM CIĘ... Odeszła Po 3 dniach so­bie o niej przy­pom­niał, ale było już za późno. Nie żyła...Jeśli mogę po­wie­dzieć ko­muś 'kocham cię', muszę być w sta­nie po­wie­dzieć 'kocham wszys­tko w to­bie, kocham świat pop­rzez ciebie, kocham w to­bie również sa­mego siebie'.Nie mogę porównywać się z Szekspirem. Ale mogę napisać własną książkę.