Przyj­muję więc wspom­nienia z całym dob­rodziej­stwem in­wentarza, dając im się por­wać, gdy tyl­ko mogę.


przyj­muję-więc-wspom­nienia-z całym-dob­rodziej­stwem-in­wentarza-dając-im ę-por­wać-gdy-tyl­ko-mogę
nicholas sparksprzyj­mujęwięcwspom­nieniaz całymdob­rodziej­stwemin­wentarzadającim siępor­waćgdytyl­komogęprzyj­muję więcwięc wspom­nieniawspom­nienia z całymz całym dob­rodziej­stwemdob­rodziej­stwem in­wentarzadając im sięim się por­waćgdy tyl­kotyl­ko mogęprzyj­muję więc wspom­nieniawięc wspom­nienia z całymwspom­nienia z całym dob­rodziej­stwemz całym dob­rodziej­stwem in­wentarzadając im się por­waćgdy tyl­ko mogęprzyj­muję więc wspom­nienia z całymwięc wspom­nienia z całym dob­rodziej­stwemwspom­nienia z całym dob­rodziej­stwem in­wentarzaprzyj­muję więc wspom­nienia z całym dob­rodziej­stwemwięc wspom­nienia z całym dob­rodziej­stwem in­wentarza

Jest to praw­dzi­wym dob­rodziej­stwem lo­su, nie być otoczo­nym rzecza­mi ba­nal­ny­mi, a mieć tyl­ko dookoła siebie rzeczy piękne i szlachetne.Czy to nie ab­surdal­ne, że wspom­nienia o dob­rych cza­sach o wiele częściej dop­ro­wadzają do łez, niż wspom­nienia o tych złych? Miłość świad­czo­na in­nym jest naj­większym dob­rodziej­stwem dla nas sa­mych, którzy zdo­bywa­my się na oka­zywa­nie miłości.Kiedy za­myka się oczy do snu, dusza zwi­ja się w ciele jak kłębek, po­zos­ta­wione sa­memu so­bie ciało spraw­dza, czy jeszcze is­tnieje. Wzbudza w so­bie wspom­nienia, bo każdy wy­kona­ny kiedyś gest, każde doz­na­nie zos­tało przez nie za­pamięta­ne. Ciało ma pa­mięć ab­so­lutną, je­go wspom­nienia prze­padają tyl­ko wte­dy, gdy ciało ginie.Wspom­nienia spo­wijają mnie niczym we­lon. Unoszę ra­mię i za­raz otacza je rękaw wspom­nień. Spoglądam i widzę mno­gość czasów. Naj­bar­dziej jed­nak lękam się te­go, że po­dob­nie jak z in­ny­mi kwes­tiami, okaże się, że tak się one tyl­ko ciągną przez stu­lecia na sa­mej gra­nicy nicości.•