Ręka nawykła do głaskania łatwo zaciska się w pięść.


ręka-nawykła-do-głaskania-łatwo-zaciska-ę-w-pięść
horacy safrinrękanawykładogłaskaniałatwozaciskasiępięśćręka nawykłanawykła dodo głaskaniagłaskania łatwołatwo zaciskazaciska sięw pięśćręka nawykła donawykła do głaskaniado głaskania łatwogłaskania łatwo zaciskałatwo zaciska sięzaciska się wsię w pięśćręka nawykła do głaskanianawykła do głaskania łatwodo głaskania łatwo zaciskagłaskania łatwo zaciska sięłatwo zaciska się wzaciska się w pięśćręka nawykła do głaskania łatwonawykła do głaskania łatwo zaciskado głaskania łatwo zaciska sięgłaskania łatwo zaciska się włatwo zaciska się w pięść

Instancje panowały trzy: pięść, mózg i serce. / Serce się wycofało, będąc w poniewierce. / Gdy zaś pięść z mózgiem same pozostały w parze, / oto skutek: mózg rządzi tak, jak mu pięść każe.Na pięść, jako argument, bywa też pięść argumentem.Kłamstwa socjalne bywają czasem grube jak pięść i podobne do prawdy jak pięść do nosa.Pięść jest ostatnim argumentem korony; pięść będzie ostatnim argumentem ludu.Dyplomacja to sztuka głaskania psa tak długo, aż gotów będzie ubrać kaganiec.War­gi zroszo­ne namiętnością Ty swą nieśmiałością zachęcasz do delikatności dłoń błądzi zalotnie ru­mienisz się przewrotnie Ach pieść mnie pieść z pie­szczotą dreszcz mi nieś aż roz­koszą nabrzmieję jak po deszczu płat­ki kwiatów jak w słońcu owoc granatu Drżący do­tyk twej róży spokój me­go ciała burzy Jak osi­ka w ra­mionach wiatru w to­bie wciąż zagubiony roz­koszą nie nakarmiony